Jazz in Tilburg

Houdt jij van jazz?

Of vind je het gewoon mooi om te zien dat mensen een instrument goed kunnen bespelen? Of voor de vrouwen: vind je het leuk om onbeschaamd naar wat knappe studenten van het Conservatorium van Tilburg te staren? Dan moet je eens een bezoekje brengen aan Paradox, in de Telegraaf straat 62, (centrum van Tilburg).

Eigenlijk weet je nooit wat je gaat aantreffen als je naar Paradox gaat. Zou je moeten staan, omdat alle stoelen bezet zijn wegens de drukte? Kun je überhaupt naar binnen door de drukte… Wat voor mensen zouden er zijn (áls er mensen zijn), en gaan die mensen dan ook zo optreden of komen ze alleen kijken?

Ik ben nu een aantal keer naar de Paradox geweest, meestal naar vrije jamsessies of ensemble avonden van het conservatorium, waarbij studenten van het conservatorium met hun band spelen voor beoordeling van hun docenten. Deze Paradox avonden zijn voor mij tot nu toe allemaal gratis geweest, wat betekent: gratis goede live muziek luisteren!

Onder het genot van een biertje (die is natuurlijk niet gratis), want er is ook een bar. Achter deze bar staan uitsluitend vrijwilligers, zij staan er voor hun plezier. Dat maakt de sfeer al meteen tien keer beter. Maar die sfeer, die is er sowieso al, altijd! Of er nu een jamsessie plaats vindt waarbij muzikanten het constant van elkaar overnemen, of een optreden van een grote (internationale) artiest. En of er nu zeven mensen aanwezig zijn om naar de muziek te komen luisteren, of tachtig.
Je zult het niet gauw mee maken dat er iemand plaatst neemt achter de piano, en de vlooienmars begint te spelen. Bij ieder bezoek aan Paradox is het eigenlijk wel gegarandeerd dat je iets goeds gaat horen. Natuurlijk mag jij zelf ook plaats nemen achter een van de muziekinstrumenten (of zelf meenemen), als je dat kunt, durft en als het een vrije jam sessie is natuurlijk. Op het podium staat altijd een piano en een drumstel, andere instrumenten worden zelf meegenomen.

De leeftijd van bezoekers in de Paradox verschilt nogal. Leeftijden variëren van ongeveer 17 tot .. ja eigenlijk zonder limiet, 80? Dat ligt meestal aan het gene wat er die avond te doen is. Maar je hoeft niet bang te zijn dat je straks als enige student tussen enkel 80-jarigen staat, want raar zullen ze je er niet aan kijken. Iedereen komt voor de muziek, en als jij dat ook doet, dan is het altijd goed.
Simone Benckhuijsen

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Arthouse en volwassen drankjes

Lang, lang geleden, toen ik nog ontspannende activiteiten ondernam die niets met mijn studie te maken hadden, besloot mijn toenmalige vriendje me mee uit te nemen. Zonder iets te zeggen plantte hij me achterop zijn fiets, en reed de koude, fel verlichte straten van Tilburg in...

Na een tijd stopte hij voor de deur van een verlicht oud pand, dat met gouden, witte en zwarte details was afgewerkt. Ik sprong van de fiets af, en terwijl vriendje een parkeerplek zocht verbaasde ik me over het lelijke contrast met het kleine, zwart met witte gebouw dat er naast stond. Dit kleine gebouw bleek overigens een erg mooie inhoud te hebben, ontdekte ik toen ik de deur nieuwsgierig opendeed. Toen we verder naar binnen strompelden botste ik tegen een balie aan, waar de lookalike van een secretaresse ons vroeg waar we voor kwamen. Wist ik veel!

Vriendje deed het woord, en regelde twee kaartjes voor een film die de naam ‘De helaasheid der dingen’ gekregen had (wat overigens een schitterende film is). Ik wandelde het gebouw verder in, en besefte dat ik nu via een onnodige omweg in het mooie pand terecht was gekomen. Rechts van me stond een glimmend zwarte bar met heel veel sterke drank en heel veel thee, en rechts stonden lieve kleine tafeltjes en bijpassende stoeltjes, met daaraan schattige oude mensjes. Ik genoot volop.

Ik keek naar de ouderen om me heen, en bestelde op basis van mijn observatie een groot glas thee, zodat ik me ook een beetje volwassen en serieus kon voelen. Dat mooie, chique glas compenseerde mijn ruw gescheurde kleding en in vergelijking extreem jonge uiterlijk meer dan voldoende. Ik nam plaats aan een van de gezellige tafeltjes, en vriendje kwam tegenover me zitten met zijn volwassen cappuccino. Enkele minuten later, toen mijn thee op was en ik genoeg had van de kleffe oudjes om me heen, sleurde ik mijn introducé mee naar de zaal waar het allemaal zou gaan gebeuren.

Ik duwde met moeite een zware deur open, en werd meegezogen in een absurd grote zaal met een enorme oplopende trap en een abnormaal hoog plafond. Omdat er verder geen mensen aanwezig waren in deze ruimte besloot ik 80% van de stoelen uit te proberen, om er vervolgens achter te komen dat ze toch allemaal even prettig zaten. Fijn is dat. Ik koos voor de stoel in het midden van de middelste rij, en keek gefascineerd naar het belachelijk grote scherm dat voor me hing. Zo groot dat je de rechterkant niet meer kunt zien als je naar links kijkt, weetjewel? Groot dus. Net voor het begin van de film stroomden er nog enkele verloren zielen de zaal binnen die allemaal op een andere rij plaats namen, en toen kon het festijn eindelijk beginnen…

Natuurlijk ga ik nu niets over de film vertellen, aangezien het internet vol staat met recensies en je de dvd ook gewoon kunt kopen (of downloaden, wat ik eeuwig zonde vind). Wel hoop ik dat ik met mijn verhaal een beetje verduidelijkt heb dat de bioscoop waarin ik me bevond een grote indruk op me heeft achtergelaten. De zogenoemde Cinecitta bevindt zich zoals gezegd in een schitterend gebouw en bevat een selectie van uiteenlopende Arthouse films die zelden in commerciële bioscopen te zien zijn. De prijzen variëren van 4 tot en met 11 euro, gebaseerd op de lengte van de film en het moment van bezichtiging. Al met al is het een prachtig geheel met sterke films, die je zeker eens zou moeten bekijken. Cinecitta bevindt zich op de Willem ll straat 29 in Tilburg en biedt meer achtergrondinformatie op http://www.cinecitta.nl/.

Geertje van de Wal

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Moe terugkomen van stage

De meeste studenten moeten het wel eens meemaken: stage lopen. Ik heb het zo lang mogelijk uit kunnen stellen.

Tijdens mijn eerste studie Journalistiek ben ik na het eerste jaar gestopt. Daar moest je in het tweede jaar stage lopen. Tijdens mijn huidige studie Communicatie, hoefde je pas in het derde jaar stage te lopen. Begin dit jaar was het dan zover:

Ik had een stage weten te bemachtigen in Berlicum, een dorpje bij Den Bosch. In eerste instantie dacht ik dat het wel goed te doen was, want Den Bosch is met de trein maar een kwartiertje verwijderd van Tilburg. Maar daar komt bij dat ik vanuit Den Bosch een bus moet nemen naar Berlicum, die er dik 20 minuten over doet. Ik had het een beetje onderschat. Ik moet elke dag om 6 uur opstaan en om half 7 ‘s avonds kom ik weer terug op mijn kamer. Ik ben dus echt moe na een dag stage lopen. Er zijn verschillende dingen die ik moet opgeven deze paar maanden.

Een avondje goed stappen zit er niet meer in. Je bent ’s avonds om 23.00 uur namelijk al hartstikke moe en bovendien moet je de volgende dag weer vroeg opstaan. Ook een paar uurtjes lekker gaan fitnessen of trainen gebeurt niet meer. Je bent kapot na een dag op kantoor zitten, dat je het liefste wil ontspannen op je kamer dan dat je je flink in het zweet gaat werken. Verder is de moeite nemen om op je fiets te stappen en naar een vriend of vriendin te gaan die iets verder weg woont, ook teveel.

Kortom: het liefste wil je zo min mogelijk doen na een dag stage lopen. Wat kan je dan wel doen?

Voor mij werkt naar de bioscoop gaan heel goed. Bij de MustSee (tegenwoordig de Pathé), midden in de stad, kun je een Pathé Unlimited Card krijgen. Met deze kaart kun je voor 18 euro per maand onbeperkt naar de film. De bioscoop werkt heerlijk ontspannend. Je kan lekker in het donker helemaal in de film kruipen op een relaxte stoel en je vergeet wat je de hele dag hebt gedaan.

Uiteten is ook een goeie after-stage optie. Maar niet te duur, want we blijven studenten natuurlijk. En die stagevergoeding is ook niet je van het. Waar je dus naartoe moet gaan, is een all-you-can-eat sushibar, bijvoorbeeld Sushi Suki. Je kan zoveel eten als je wil en het is voor een vaste, goedkope prijs. Hier kun je dus ook lekker ontspannen, want je hoeft niet te koken en je drinken wordt gebracht.

Als je dan tenslotte nog iets gezelligs wil doen, maar het niet te laat wil maken, neem je die zak blauwe munten van de Philip mee en drink je nog wat gratis biertjes tot 23.00 uur. Dan is het wel weer tijd om je bed in te duiken.

Anne Steevensz

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Een Illegale afterparty in Tilburg

JA JA het kán!

Ze verzamelen zich misschien in minder grote mate dan in Berlijn en Amsterdam, maar in Tilburg zijn ze er gelukkig ook: de echte technoliefhebbers. Zaterdag 16 oktober was het weer tijd voor een vet feest: Impload. Een concept dat zich concentreert op techno, georganiseerd door Defect 13.

De afgelopen feestjes waren al niet mis; Olene Kadar, Rauwkost, A. Paul en Egbert. Zaterdag was de line-up wederom veelbelovend. Naast de vaste dj’s van Impload stonden Uto Karem en Invite op de lijst. En ik, als echte technoliefhebber, kon dit feestje natuurlijk niet missen.

Voor de mensen die denken dat techno zoiets is als hardcore of hardstyle, ga je huiswerk doen. Techno is veel complexer. Je hebt verschillende soorten: om mee weg te dromen, om lekker op te dansen en om op te stampen. En zonder andere muziekstijlen tekort te doen zijn wij fans van mening dat je techno moet ‘leren luisteren’. Zie het als je eerste glas wijn, koffie of bier. In het begin is het allemaal smerig en je snapt het niet, maar toch ga je het vaker proberen. En voor je het weet drink je iedere ochtend koffie en drie avonden in de week minstens 15 bier.

Ja, ik geloof dat techno een soort verslaving kan zijn. Zoveel diversiteit in één muziekstijl en ik wil ze allemaal meemaken. Gelukkig zijn we in Nederland redelijk verwend met feesten in dit genre (Awakenings, Timewarp, Voltt) maar in 013 kunnen we er ook wat van!
Het grappige aan technofeestjes in de 013 is dat je altijd dezelfde mensen tegenkomt die je eigenlijk niet kent. Het technogroepje in Tilburg lijkt dus klein te zijn, en dat blijkt wel. Na afloop van het geweldige feest dat dj Invite miraculeus heeft afgesloten weet maar een handjevol mensen waar de onofficiële ‘after’ is. En IK ben daar een van de gelukkige van. Lees en huiver.

Met mijn geliefde op mijn bagagedrager en een vage bekende (ik zal hem X noemen) van het feest fietsen we naar de niet nader te noemen locatie. X weet precies waar het is, maar na een halfuur fietsen staan we dus aan de verkeerde kant van de topgeheime locatie. We moeten dus een heel stuk terug. Ik negeer het gezeur wat van de achterkant van mijn fiets vandaan kom en we begeven ons naar de juiste plek, wat weer twintig minuten verder is…
‘Klopt dit wel? Dit kan toch niet man…’
- ‘Jawel, hier moet het ergens zijn.’

We kijken om ons heen en luisteren goed of we mensen of muziek horen. Niks. Alleen het geluid van de nacht. Zijn we nu verdomme in de maling genomen?
Na een paar honderd meter zegt X; ‘We moeten hier links, deze sloot door. Ik zie fietssporen.’
-‘Da kan toch nie jonge!’
‘Jawel, kom nou maar, ik zie hier meer fietsen staan!’

We steken zo goed en zo kwaad als het kan de sloot over en inderdaad, daar staan al aardig wat fietsen. En als ik goed luister, hoor ik muziek en mensen, maar waar komt dat geluid in godsnaam vandaan?! Ik zie alleen gras, bomen, water, modder, beren, boskabouters enz.
We moeten nog een sloot over, maar in deze staat wel water. Springen dus. En jawel hoor, na een boswandeling die me behoorlijk wat schrammen heeft opgeleverd zie ik de diehard dj in de vrieskou onder een zeiltje met een stuk of 25 man aan groupies he-le-maal losgaan. Eindelijk, we zijn er! Met een lauw blikje Euroshopperbier ben ik weer helemaal in de 013, maar dan met natte voeten, takken in mijn haar en verkleumde handen. Maar dat maakt niet uit, want de sfeer is geweldig. Enige probleem is dat je geen hand voor ogen ziet, behalve af en toe een mobieltje in je gezicht met ‘En wie ben jij?’, maar daar blijft het bij. Onder de bomen, onder de sterren.

Om 07:00 vonden we het toch welletjes geweest. Sowieso geen christelijke tijd om naar bed te gaan en met Amsterdam Dance Event op de agenda komend weekend leek het een verstandig idee om af te taaien.

Eindelijk was ik getuige van een geheime after in Tilburg. En dat was zeker niet de laatste!

Sandra Feijen

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Tilburgse Jägerparty siert De Studio

Jägermeister is sponsor van grote evenementen en festivals, maar dat betekent niet dat ze de kleintjes laten zitten.

Daarom heeft de kruidendrank door heel Nederland ook Partymeisters, die met Jägermeister als sponsor feesten organiseren, zoals 20 oktober voor de eerste keer in Tilburg het geval was in De Studio: De Partymeister Tilburg 1.0.

Wat maakt deze avond dan anders dan andere avonden? – Wat dacht je van een dikke Jäger Land Rover Defender die samen met een enorme opblaasbare fles Jägermeister en afzetlint de ingang siert? Verder is het binnen ook versierd en loopt er een team bloedmooie Jägerbabes die polaroid foto’s nemen, goodies uitdelen en de hele avond reageerbuisjes Jäger voor een lage prijs verkopen.

Bij aanvang is het nog heel rustig, pas na elf uur begint de Studio wat voller te lopen.
Naast dat vanavond de nadruk ligt op Jägermeister, is er zoals elke woensdag ook de actie van een pitcher bier en tien shotjes voor tien euro. Hierdoor staan er, los van alle reageerbuisjes, ook vele pitchers op de tafels. Het wordt een beetje de standaard stapavond, maar dat geeft helemaal niets. Er is leuke muziek, gezellige mensen en de sponsor zorgt voor leuke extra’s. Wel zou het leuk zijn als de Jägerparty 2.0 nog wat meer in het thema is.

Gelukkig heeft de partymeister voor Tilburg, Ties van Dooren, daar antwoord op: “Het 2.0 feest zal veel grootser worden aangepakt. Voor dit feest hebben we bijvoorbeeld geen flyers gedrukt of studie-/studentenverenigingen benaderd en dus redelijk weinig aan promotie gedaan. De volgende keer komen er flyers, posters en zal er inhoudelijk ook meer te doen zijn. Voor een eerste keer is het echter goed gelukt.”

Binnenkort hebben ze een evaluatie over het feest, maar Van Dooren is er gerust op dat ze lekker door kunnen gaan met waar ze mee bezig zijn. “De Studio en Major Tom, de overkoepelende organisatie, waren beiden erg tevreden. Er redelijk veel mensen gekomen, ondanks de vakantie van de universiteit en het slechte weer. Ook zijn Olof, RAAK en Aequitas al geïnteresseerd in een samenwerking, waarbij we dan een stand krijgen op een feest. Veel kroegen hebben ook al aangegeven dat zij best gastheer willen zijn voor de volgende Jägerparty.”

Heb je vragen aan het Jägermeister partyteam van Tilburg?
Neem een kijkje op www.partymeister.nl, de Twitter (@jagerTilburg), of neem direct contact op met de Tilburgse Partymeisters via @Tiesio of @yourivanderh.

Ian Schram

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Wijze les

Wees zuinig op alles wat je hebt!

Ik werd deze week weer gewezen op deze wijze les, die voor alle zaken in het leven geldt. Ik was al nooit zo te spreken over het openbaar vervoer, maar dit onheil valt toch echt volledig op mijn eigen conto te schrijven. Ik liet mijn tas in een nagenoeg lege bus liggen. Typisch gevalletje van: Die zien we nooit meer terug! Of toch wel?

Vorige week donderdag gebeurde het. De bel op mijn stageplek ging, en ik sprintte naar buiten om de bus te halen, die mij op het station afzet om over te stappen. Bus 142, mijn taxi huiswaarts, rijdt namelijk maar 1 maal per uur. Dat feit op zich zorgt bij mij al regelmatig voor frustraties. Dit is dan ook de reden dat Veolia in mijn telefoonboek bij de favorieten staat. Elke keer als mijn bus te laat is zal ik ze daarop attenderen. Afijn, wederom redde ik het op een paar minuten en het lot van nagenoeg een uur wachten was dus weer aan mij besteed.

Ik besloot om een andere bus te nemen, om alvast wat boodschappen te doen voor het avondeten. Dit was achteraf een fatale keuze. Toen ik de supermarkt uit liep en ik mijn gekochte spullen in mijn tas op wilde bergen, kwam ik er pas achter. Op een of andere manier kon ik de paniek niet bedwingen, mijn tas was weg…ik had hem in de bus achtergelaten! Onoplettendheid, onverstandigheid…zeg maar gerust domheid, dat kwam in mij op. Ik ben gelijk aan het bellen gegaan, maar eigenlijk weet je op dat moment al dat je stom bent geweest en dat je al je spullen kwijt bent.

In eerste instantie gaf een aardige chauffeur van de volgende bus mij een nummer wat ik moest bellen. Later bleek dit nummer helemaal niet over verloren voorwerpen te gaan. Ik belde vervolgens de Veolia klantenservice. Typerend voor het openbaar vervoer in Nederland is echter dat de klantenservice voor bussen maar tot 18.00 open is. Toen ik om 10 over 6 belde kreeg ik dus al geen gehoor meer! Eenmaal thuisgekomen heb ik mijn zetel achter de computer gezet en een mailtje naar deze zelfde klantenservice gestuurd over de situatie. De volgende dag al(!) kreeg ik een bericht terug: ’’Geachte heer, wanneer wij iets van Uw verloren voorwerp hebben vernomen zullen wij U hierover informeren’’. Yow, bedankt….die ben ik dus kwijt, dacht ik!

De zoektocht naar de verloren schat bleef dus aan. Ik ging er na een paar dagen en enkele telefoontjes die niets opleverden dan ook al min of meer vanuit dat ik mijn tas niet meer terug zou krijgen. Ik reisde dus alvast naar de stad af om te kijken of ik een nieuwe oplader voor mijn iphone kon gaan aanschaffen. Deze bleek €50,- te kosten, waarop ik besloot nog even wanhopig te wachten. Ook de aanschaf van een nieuwe tas stelde ik uit en het nodige papierwerk wat ik kwijt was werd opnieuw geprint. Vandaag was mijn laatste hoop. Huiverig voor een negatieve reactie stuurde ik voor de laatste keer een mailtje naar Veolia met de vraag of mijn tas zich nog ergens had vertoond. Even later kreeg ik reactie…

’’Je tas is gevonden. Je kan deze ophalen op Fatimastraat 45 in Tilburg-Zuid’’. Dit is de plaats waar de stadsbussen hun nachtrust gegund wordt. Hier ben ik eind deze middag mijn tas op gaan halen. Hij had enkel wat psychologische schade opgelopen doordat ik hem eenzaam had achtergelaten. Ik heb hem dus gelijk om mijn schouder gedaan, hij is weer veilig thuis, mét inhoud.

Mijn wijze les, zoals de titel al prijsgeeft, is dan ook: Wees niet alleen zuinig op je huisdier en schoonmoeder, maar op alles wat je bezit. Je bent iets in 1 seconde verloren en je moet er enorm veel moeite voor doen om het weer terug te krijgen. Ik besef dat ik geluk heb gehad! Irritant veel bellen heeft deze keer wel geholpen, maar je moet er dus zelf achteraan! Ik zeg het eigenlijk niet graag, maar Veolia: Bedankt!

Berry Kolen

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Pallieter hockeytoernooi

Pallieter hockeytoernooi is een feest voor studenten door studenten.

Het is een eendaags hockeytoernooi waar studenten uit alle windstreken op af komen. Vorig jaar was het toernooi wederom een groot succes, vooral ook door het optreden van Marco Borsato. Dit jaar is het tijd voor alweer het 43ste pallieter mixed hockeytoernooi! Mede door mijn fanatieke ( bier drinkende ) hockeyteam was ik er ook dit jaar weer bij!

In het intro stukje op de Pallieter hyves staat dat er zo’n 1000 studenten zullen strijden om de felbegeerde titel, maar uit ervaring weet ik dat ik mijn hockeystick liever thuis laat. Vorig jaar was mijn eerste pallieter hockeytoernooi. Na een heerlijk champagne ontbijt gingen we richten TMHC Forward. Toen we daar aankwamen zagen we dat er bijna niemand aan het hockeyen was. Wij hadden ook meer zin om te dansen en daarom besloten we eerst onze hockeysticks te ‘verstoppen’. Het resultaat was dat een aantal teamgenootjes zo goed hun hockeystick hadden verstopt, waardoor ze na afloop de sticks niet meer terug konden vinden. Dit jaar doen we het dus zonder hockeystick. Helaas hadden de meeste van ons colleges, werk of stages waardoor we dit jaar geen champagne ontbijt hadden en pas om 5 uur aan kwamen kakken.

Gelukkig kon het de pret niet drukken en gingen de eerste biertjes er al snel goed in! Bier brengt niet alleen gezelligheid mee maar ook een volle blaas. Dit was helaas goed te zien op de vrouwen toilet. Ik zal je de nasty details besparen, maar de wc’s waren echt onbruikbaar (tip voor volgend jaar?). Gelukkig waren een teamgenootje en ik zo slim om naar een ander gebouw te rennen (red. voetbal zaal) en de mannen daar lief aan te kijken zodat wij telkens naar een schone toilet konden! De tijd vloog en voordat we het wisten sloeg de klok half 9 en was het tijd voor…VINZZENT!! (voor de mensen die vinzzent niet kennen schaam je diep! Hij heeft onder andere het liedje cecilia, dansé dansé en het o zo fantastische lied dromendans gezongen.)

Wat er die avond nog allemaal werd uitgespookt, blijft voor de één een geheim en voor de ander een zwart gat maar gelukkig hebben we de foto’s nog! Voor de heren van Pallieter: keep the good work en see you next year!

Mirte Langenhuijsen

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl