Ge het oe bus gemist verrekte koekwous

De Veolia bussen in Tilburg…

Wachtend op de bus staan er regelmatig een hoop klagende mensen om me heen die elkaars frustraties en verhalen delen. Op mijn werk en op school hoor ik soortgelijke verhalen voorbij komen met dezelfde frustraties. En zelfs op twitter lees ik geregeld een tweet over de Veolia bussen. Omdat ik dezelfde frustratie heb laat ik mijn gedachten de vrije loop in deze blog.

Alweer anderhalf jaar reis ik op een schooldag met de bussen van de Reeshof naar de Fontys bij Stappegoor. Al anderhalf jaar is het de vraag of de bus deze keer te vroeg bij mijn bushalte is; wachten doet ie niet dus dan ben ik te laat op school, of dat de bus te laat bij mijn bushalte is waardoor ik mijn aansluiting mis en wederom te laat op school ben, of dat ik geluk heb en de bus gewoon volgens planning bij mijn halte is.

Op het centraal station staat altijd een mierenhoop aan studenten te wachten op lijn 1 en 11 die tegenwoordig al vol zitten als ze het station naderen. Ik kom vanuit de Reeshof en stap daarom altijd een halte eerder over op lijn 1. Vorig jaar werkte dit plan prima, maar sinds dit jaar staat er ook op de Hart van Brabantlaan een mierenhoop aan studenten te wachten en zit lijn 1 al bomvol. Ik neem dit niet geheel Veolia kwalijk, ook al kunnen zij er wel voor zorgen dat er voor lijn 1 en 11 ’s ochtends altijd verlengde bussen ingezet worden. Dat zou een hoop wachtende studenten schelen. Maar daar zal deze organisatie ook wel zo zijn redenen voor hebben. Toch?
Naast de strijd om niet samen met een paar klasgenoten te laat de les in te stormen erger ik me vaak ook aan de buschauffeurs zelf. Dit begint al bij het instappen. Ik bliep met mijn ov-chipkaart en ga zo snel mogelijk zitten want anders vlieg je door de bus heen omdat die chauffeurs altijd meteen beginnen te rijden. Nou vind ik dat bij mezelf niet zo’n probleem, maar wel bij de oudere mensen die slecht te been zijn of mensen die mank of met krukken lopen. Het is denk ik een kleine moeite om even te wachten totdat deze mensen plaats hebben genomen.
Of het toch gewoon doorrijden als ze mensen aan zien komen rennen of als ze zelfs al tegen de raam aanbonken en nog maar twee stappen hoeven te zetten voordat ze in de bus staan. Ik heb ook een keer meegemaakt dat iemand een kaartje wilde kopen maar alleen een briefje van €20,- bij had en omdat de buschauffeur daar niet van terug had mocht hij niet de bus in, belachelijk! En iets waar ik van de week erg van schrok; een buschauffeur die onder het rijden gewoon aan het bellen is met collega’s om het nummer van ene ‘Harry’ te bemachtigen en toen de man aan de andere kant van de lijn het nummer op wilde noemen pakte ie er ook nog even een kladblok bij om op zijn stuur het nummer van ‘Harry’ te noteren. Hij is wel verantwoordelijk voor de veiligheid van ongeveer 15 man die opdat moment in de bus zaten, de overige weggebruikers en hijzelf. Verder rijden sommige buschauffeurs 30 km/h waar je 50 km/h mag, en anderen 50 km/h waar je 30 km/h mag. Met als gevolg dat je of letterlijk uit je stoel wordt gelanceerd bij elke drempel en misselijk wordt óf te laat op de plek van bestemming aan komt.

Ik wil niet zeggen dat alle buschauffeurs zo zijn en ik snap ook heel goed dat buschauffeurs geïrriteerd raken en dus "anders" overkomen op de passagiers doordat ze geregeld een hoop gezeik over zich heen krijgen. Ik werk zelf achter de kassa dus kan me heel goed in hen verplaatsen. Maar dit neemt niet weg dat veel dingen die ik in anderhalf jaar tijd heb meegemaakt en om me heen heb gehoord, soms gewoon te belachelijk voor woorden zijn. Klachten indienen bij de klantenservice helpt niet, dus hopelijk wekt deze blog iets meer reacties en maatregelen bij Veolia op!

Tessa van Laarhoven

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Wijze les

Wees zuinig op alles wat je hebt!

Ik werd deze week weer gewezen op deze wijze les, die voor alle zaken in het leven geldt. Ik was al nooit zo te spreken over het openbaar vervoer, maar dit onheil valt toch echt volledig op mijn eigen conto te schrijven. Ik liet mijn tas in een nagenoeg lege bus liggen. Typisch gevalletje van: Die zien we nooit meer terug! Of toch wel?

Vorige week donderdag gebeurde het. De bel op mijn stageplek ging, en ik sprintte naar buiten om de bus te halen, die mij op het station afzet om over te stappen. Bus 142, mijn taxi huiswaarts, rijdt namelijk maar 1 maal per uur. Dat feit op zich zorgt bij mij al regelmatig voor frustraties. Dit is dan ook de reden dat Veolia in mijn telefoonboek bij de favorieten staat. Elke keer als mijn bus te laat is zal ik ze daarop attenderen. Afijn, wederom redde ik het op een paar minuten en het lot van nagenoeg een uur wachten was dus weer aan mij besteed.

Ik besloot om een andere bus te nemen, om alvast wat boodschappen te doen voor het avondeten. Dit was achteraf een fatale keuze. Toen ik de supermarkt uit liep en ik mijn gekochte spullen in mijn tas op wilde bergen, kwam ik er pas achter. Op een of andere manier kon ik de paniek niet bedwingen, mijn tas was weg…ik had hem in de bus achtergelaten! Onoplettendheid, onverstandigheid…zeg maar gerust domheid, dat kwam in mij op. Ik ben gelijk aan het bellen gegaan, maar eigenlijk weet je op dat moment al dat je stom bent geweest en dat je al je spullen kwijt bent.

In eerste instantie gaf een aardige chauffeur van de volgende bus mij een nummer wat ik moest bellen. Later bleek dit nummer helemaal niet over verloren voorwerpen te gaan. Ik belde vervolgens de Veolia klantenservice. Typerend voor het openbaar vervoer in Nederland is echter dat de klantenservice voor bussen maar tot 18.00 open is. Toen ik om 10 over 6 belde kreeg ik dus al geen gehoor meer! Eenmaal thuisgekomen heb ik mijn zetel achter de computer gezet en een mailtje naar deze zelfde klantenservice gestuurd over de situatie. De volgende dag al(!) kreeg ik een bericht terug: ’’Geachte heer, wanneer wij iets van Uw verloren voorwerp hebben vernomen zullen wij U hierover informeren’’. Yow, bedankt….die ben ik dus kwijt, dacht ik!

De zoektocht naar de verloren schat bleef dus aan. Ik ging er na een paar dagen en enkele telefoontjes die niets opleverden dan ook al min of meer vanuit dat ik mijn tas niet meer terug zou krijgen. Ik reisde dus alvast naar de stad af om te kijken of ik een nieuwe oplader voor mijn iphone kon gaan aanschaffen. Deze bleek €50,- te kosten, waarop ik besloot nog even wanhopig te wachten. Ook de aanschaf van een nieuwe tas stelde ik uit en het nodige papierwerk wat ik kwijt was werd opnieuw geprint. Vandaag was mijn laatste hoop. Huiverig voor een negatieve reactie stuurde ik voor de laatste keer een mailtje naar Veolia met de vraag of mijn tas zich nog ergens had vertoond. Even later kreeg ik reactie…

’’Je tas is gevonden. Je kan deze ophalen op Fatimastraat 45 in Tilburg-Zuid’’. Dit is de plaats waar de stadsbussen hun nachtrust gegund wordt. Hier ben ik eind deze middag mijn tas op gaan halen. Hij had enkel wat psychologische schade opgelopen doordat ik hem eenzaam had achtergelaten. Ik heb hem dus gelijk om mijn schouder gedaan, hij is weer veilig thuis, mét inhoud.

Mijn wijze les, zoals de titel al prijsgeeft, is dan ook: Wees niet alleen zuinig op je huisdier en schoonmoeder, maar op alles wat je bezit. Je bent iets in 1 seconde verloren en je moet er enorm veel moeite voor doen om het weer terug te krijgen. Ik besef dat ik geluk heb gehad! Irritant veel bellen heeft deze keer wel geholpen, maar je moet er dus zelf achteraan! Ik zeg het eigenlijk niet graag, maar Veolia: Bedankt!

Berry Kolen

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Bliepen in de bus

Hoewel ik van lopen houd en mijn fiets beschouw als mijn trouwe maar roestige rots in de branding, moet ik soms wat verder weg zijn. En om maar eens een vooroordeel over studenten te bevestigen: ik ben lui, dus ik doe niet aan fietsritjes langer dan een kwartier. Daarom pakte ik op een zonnige dag in juni de bus op de voltstraat in Tilburg zuid om naar mijn moeder te gaan die in Tilburg noord woont (dat is bus 1 richting het Twee Steden ziekenhuis voor de geïnteresseerden.

Nietsvermoedend sta ik bij de bushalte te wachten als ik de rode bus aan zie komen rijden. Met mijn OV-chipkaart in mijn hand sta ik klaar om de bus in te gaan en de buschauffeur mijn kaart te laten zien. Maar ik kom er tot mijn schrik achter dat de bussen in Tilburg (eindelijk) ‘OV-chipkaartproof’ zijn. Ik laat me niet van mijn stuk brengen en stap vol goede moet de bus in.

Het inchecken gaat niet vlekkeloos , als ik mijn kaart tegen het kastje aanhoudt gebeurt er niks. Ik kijk de buschauffeur vragend aan en probeer het nog een keer. Dit keer zegt het kastje ‘bliep!’ en ik neem aan dat dit het teken is dat ik officieel ben ingecheckt en mag gaan zitten.
Vanaf mijn stoeltje wissel ik begripvolle blikken uit met anderen studenten die ook een OV-chipkaart hebben en weten hoeveel problemen je met het kaartje kan hebben. Ik leun een beetje onderuit terwijl ik uit mijn raampje de straten van Tilburg bekijk.

Tot mijn genoegen is mijn uitstaphalte alweer in zicht dus ik druk op de rode stop-knop. De bus mindert al vaart als het me plots te binnen schiet: shit, ik moet ook nog uitchecken! De bus staat nu bijna stil en ik scheur mijn tas zowat open. Ik voer oorlog in de jungle genaamd mijn tas terwijl ik op zoek ben naar mijn portemonnee. Ik hoor de deuren achter me al met een zucht openschuiven en met klamme handjes en zweet-oksels waar de gemiddelde Rexona-deodorant niet tegenop kan, krabbel ik het kaartje uit mijn portemonnee. Tijdens mijn blinde paniekaanval ram ik mijn pasje bijna door het uitcheck-apparaat heen, ik hoor het verlossende ‘bliep!’ nog op de achtergrond als ik met een struikelende beweging uitstap: dat was op het nippertje.

Leunend tegen het bushokje sta ik mezelf te kalmeren (wat deo hier en een pepermuntje daar). En dan bedenk ik me ineens: dit was pas de heenreis! Ik moet toegeven: reizen met het openbaar vervoer is een hele beleving geworden.

Saskia 't Lam

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl