Schrobbelèr! Ónze drank

Elke stad heeft haar tradities en producten. Den Bosch heeft haar Bosche Bol, Den Haag heeft de Haagse hopjes, en Groningen heeft Boeren Jongens. Zo heeft elke stad wat. Ook Tilburg heeft een product wat ieders bloed sneller doet stromen en wat je moet kennen als je hier gaat studeren. Het is een drankje dat je blijft drinken, een kruidenbitter dat bij elk Tilburgs evenement geschonken en gedronken wordt. Het wordt gebruikt als warmhouder in koude tijden, een opwarmer tijdens carnaval en het is een drank waar zelfs een lied over geschreven is. Óns drankje, hét drankje van Tilburg: Schrobbelèr.

Maar wat is nou eigenlijk kruidenbitter? We moeten ver teruggaan in de geschiedenis, want al bij de Egyptenaren en later bij de Romeinen en de Grieken was er al een geneeskundige kruidendrank bekend onder de naam Theriak. In de Middeleeuwen waren het met name de kloosterordes en apothekers die veel met kruiden werkten en vooral met de bedoeling om mensen te genezen. Zo ontstonden diverse elixers en kruidendrankjes. Beroemde kruidendranken die nog steeds bestaan zijn o.a. Chartreuse,Benedictine, Vieille Curé, Jagermeister, Underberg en ja zelfs Beerenburg. En wanneer komt òns speciale drankje dan in beeld? Dat duurt nog even.

Het is ontstaan als kruidenbitter voor de gevoelige maag in 1973, bedacht door een bourgondische Brabander, Jan Wassing. De naam Schrobbelèr is ontleend aan de beroemde Tilburgse textielindustrie. De schrobbelaar of in dialect: schrobbelèr, was een textielarbeider die er voor zorgde dat de wolvezels werden ontward en konden worden versponnen.

Guus Meeuwis schreef in zijn lied, Drink Schrobbelèr, het volgende over dit speciale drankje: “Drink Schrobbelèr! Dat is als het bloed van Tilburg, stroomt naar mien hert. En bij elke slok proef ik de ziel van de stad en van beiden heb je nooit teveel, genoeg gehad.” Deze zinnen geven in poëtische zin weer wat het drankje met je doet. En wat hij zegt klopt. Vooral als je al het een en ander gedronken hebt. En als je Guus dit lied hoort zingen en je hebt een Schrobbelèr in je hand, dan ben je trots dat je in Tilburg woont.

Schrobbelèr is een drankje dat gemaakt is uit 43 kruiden. En het heeft zijn reden van bestaan nog niet verloren, want het heeft nog steeds een helende werking. Iedereen is zijn stem wel eens kwijt. Met Schrobbelèr heb je ‘m zo weer terug gevonden! Ook verzacht het je keel en maakt het je warm en wollig van binnen. Het is moeilijk uit te leggen waar het nu precies naar smaakt. Het enige wat ik daarover kan zeggen is dat ik nog niemand ontmoet heb die het niet lekker vindt. Zodra je het een keer geproefd hebt, blijf je het de rest van je studentenleven drinken. Als je iets te vieren hebt of gewoon omdat het lekker is. Daarom raad ik je ook aan om het te proberen. Het hoort in ieder geval bij een echte Tilburgse inburgering. Sommige mensen hebben het over: Óns bier, Wij hebben het over: Ónze Schrobbelèr.

Anne van Breda

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

My, your, our.. Afterparty!

Bron foto: Wouter Nuijten - Eventi Fotografie -

In de TIK week ben ik druk bezig geweest met het promoten van SHOT (Studenten Hockey Verenging Tilburg). Elke avond laat naar bed, elke ochtend vroeg op. Een promotie polo die ik letterlijk met bloed, zweet en tranen aan heb gehad en stonk naar bier en rook. Gelukkig werd het vanzelf vrijdag, wat betekend dat ik eindelijk aandacht aan mijn uiterlijk ging besteden en de polo uit mocht doen. Vrijdag staat bekend om het einde van de TIK week (ááh) maar het staat ook bekend om het vetste eindfeest en afterparty ever!!

De klok sloeg half tien in de avond en mijn vriendin en ik (die ook in de promotiecommissie van SHOT zit) maakten nog geen aanstalten om van de bank af te komen. Er moesten nog kaartjes gekocht worden voor het TIK-eindfeest in 013. De “waarom te gaan” argumenten werden opgenoemd. We zijn alle twee geen 013 fan. Je moet muntjes kopen voor bier (wat een vermogen kost), roken in een rokershok, optredens komen nooit echt goed tot zijn recht en als je eenmaal je vriendinnen kwijt bent is het bijna onmogelijk om elkaar terug te vinden. Nee, dit jaar voor ons geen eindfeest.

We waren wel van plan om naar studentenvereniging Vidar te gaan, waar de afterparty werd gehouden. Eigenlijk ben ik ook niet echt een Vidar fan, want het is erg ver fietsen, maar de argumenten om te gaan waren in de meerderheid. Bier kost er één euro (ja, je leest het goed!). Gregor Salto maakt van deze avond een begin van je studententijd, die je niet snel zult vergeten. En het belooft een mooie nacht te worden, die zoals ieder jaar tot ver na zonsopgang duurt.

Rond twee uur 's nachts stapte we op de fiets, op weg naar Vidar. Doordat Tilburg steeds kleiner en knusser wordt naarmate je er woont, duurde de fietstocht naar Vidar ook maar een kwartier. En daar stonden we dan op het ‘strand’ van Vidar met twee biertje(s) in onze handen los te gaan op de geweldige beat van Swedish House mafia – one. Terwijl ik gezellig stond te kletsen en te dansen zag ik opeens de zon op komen. Wat bij het begin een mooi gezicht was werd daarna iets minder leuk. We stonden daar namelijk al een paar uur te drinken en te dansen waardoor je er niet echt super meer uit ziet. Doordat er af en toe ook een biertje door de lucht vloog zat mijn haar echt niet meer! In het donker ziet niemand dat, maar nu het eenmaal licht was geworden…. Vlug nog een biertje achterover gegooid voor het zelfvertrouwen. Wat maakt het nou weer uit hoe ik er uit zie om half zes in de ochtend? Precies. Het werd steeds later en de muziek werd ook steeds minder leuk (red. hardcore) Jongens gingen springen waardoor het zand om onze oren vloog. Toen ik op de klok keek was het alweer 8 uur in de ochtend! OMG! Dit is echt een record!

Nadat we van iedereen ‘afscheid’ hadden genomen en de fietsen hadden gevonden gingen we weer op weg naar onze warme bedjes. Nadat een paar vriendinnetjes van de fiets waren afgevallen was ik ein-de-lijk thuis. Schoenen (die ik of héél hard moet gaan poetsen of weg moet gooien) heb ik uit gedaan. Nadat ik vlug even mijn voeten had afgespoeld, aangezien die onder het bier en zand zaten, kroop ik in mijn lekkere warme bed. Ik heb mijn record “laat thuis komen” verbroken.

Wie weet wordt deze aankomende jaren weer verbroken…

Mirte Langenhuijsen

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Oversized bontjassen en glinsterende plateauzolen

Je hebt ze vast wel eens voorbij zien komen; de gezellige, overvolle tweedehands winkeltjes waarin het lijkt alsof iedere millimeter koste wat het kost bedekt moest worden met ietwat muffe, veelzijdige en heerlijk opvallende kleding. Ik ben er dol op, maar ik ging er niet vanuit dat dit niet door iedereen even logisch wordt gevonden.

Ik bevind me momenteel in Kenia, een prachtig land vol adembenemend mooie mensen. Een van deze perfect geschapen wezens begroette me vandaag, zoals ze dat iedere ochtend doet. Na de innige omhelzing merkte ik haar hippe grijze broek op. Ik complimenteerde haar met deze goede aankoop, waarna zij me heel zacht en met het schaamrood op haar kaken vertelde dat het een goedkoop tweedehands model was.

Dit is bij lange na niet mijn eerste keer in dit land. Ik weet als geen ander dat de overvolle markten in de piepkleine, arme dorpjes hier honderden stapels met kleding bevatten die wij – ‘rijke’ Europeanen – afgedankt en afgestaan hebben aan een of ander derde wereld project. De kans is groot dat deze kleding al door zo’n 6 verschillende mensen is gedragen voordat ze uiteindelijk de drukbezochte markt bereikt hebben. En dit vindt men hier allemaal heel erg normaal. En dat is het ook! Ik bedoel, je moet toch iets aan je lichaam hebben hangen, en lang niet iedereen is in staat (gebrek aan geld en kennis) om eigen creaties in elkaar te zetten.
Maar om dit gegeven vervolgens aan een blanke te vertellen – die hier over het algemeen als rijk, welgesteld en extreem hygiënisch wordt beschouwd, en dus ook als een persoon die onmogelijk een kledingstuk zou dragen dat een ander eerst heeft aangeraakt – doet vele mensen huiveren van schaamte.

De jongedame in kwestie keek me vol verbazing aan toen ik haar vertelde dat ik niets liever doe dan rondstruinen in tweedehands winkels, en dat mijn kast thuis vol hangt met kledingstukken die door anderen (vader/vriendinnen/ex-vriendjes/onbekenden) zijn afgedankt.

Ik duik tijdens een vrij studie uur regelmatig Tilburg in om me te vermaken met deze bezigheid. In de Noordstraat bevindt zich een van mijn favorieten. Op de stoep voor het gebouw staan een hele hoop schoenen, sjaals en tassen uitgestald, inclusief enkele paspoppen gekleed in extravagante creaties. Als je vervolgens de winkel binnenstapt weet je werkelijk waar niet waar je beginnen moet. Precies in het midden van de ruimte staat een kassa/studio/dj/platentafel, en iedere centimeter die deze veelzijdige werkbank vrij laat, is gevuld met massa’s kleding, schoenen en accessoires. Zelfs de bovenste planken waar je met behulp van een stoel nog niet eens bij kunt liggen bezaaid met tweedehands materiaal! En het aanbod gaat ver, heel ver. Of je nu een vintage badpak, een oversized bontjas, een strakke leren broek of een stel glinsterende plateauzolen nodig hebt; je bent hier altijd aan het goede adres. En dan hebben ze ook nog fatsoenlijke kleding!

Mijn tweede lievelingswinkel bevindt zich tegenover popcentrum 013. Je ziet niet meteen dat er een winkel aanwezig is in dit pand, maar als je bijna blut bent en toch een leuk kledingstuk hebben wilt waar niemand anders meer mee rond loopt, is dit de juiste plek. De oorspronkelijke bedoeling van de Vincentshop is om de armen van fatsoenlijke, betaalbare kleding te voorzien, maar toch kan ook ik het niet laten om regelmatig enkele euro’s in te ruilen voor een fel gekleurd leren jasje of een stel grote ouderwetse opa-truien waar je heerlijk in kunt verdrinken.

Nu blijkt maar weer dat de mens – of hij nu arm of rijk, donker of licht, oud of jong is – onverwacht toch dezelfde interesses kan hebben. En medeliefhebbers weten nu in ieder geval alvast waar ze in Tilburg hun slag kunnen slaan.

Geertje van de Wal

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Het leed dat studentenleven heet

Fruitvliegjesoorlog en een moeras in je kamer

Ik heb mijn ogen nog dicht, het is ochtend en heet… bloedheet. Mijn zolderkamer lijkt wel een sauna. Met één oog open hang ik mijn arm uit bed: ik kan net bij mijn ventilatietoren die ik een hele tijd terug van mijn moeder heb gekregen. De wind in mijn gezicht voelt als de koude douche die ik nodig heb.

Wanneer ik weer fris en fruitig de koelkast open doe om een ontbijtje te maken, herinner ik me ineens dat ik gisteren te lui was om boodschappen te doen. Dus improviseer ik maar wat met een tomaat, chocoladekoekjes en cup-a-soup. Maar het is niet erg, ik zou vanavond toch al naar mijn moeder gaan, en ik bel haar even op om te vragen of ik ook mee kan eten. Niets gaat boven mama’s of papa’s kookkunsten. Hoef ik tenminste ook de afwas niet te doen, want vanaf het aanrecht staart een gevaarlijke hoge (en instabiele) berg afwas me aan. Even denk ik ook een snuffelende muis tussen het bestek te bespeuren.

Ik ga achter mijn laptop zitten om mijn mail te checken, maar voor de verandering valt het internet steeds uit. Ik ren drie keer van boven naar beneden om de router te resetten. Overigens, mochten je ouders het je niet verteld hebben: rennen van de trap is een grote afrader. Ik ben de valkampioene van Tilburg. Dit jaar ben ik al 4 keer van de trap gevallen… nuchter. (Dit tot hilariteit van mijn huisgenoten. De laatste keer dat het gebeurde heeft mijn buurman eerst 5 minuten staan lachen voordat hij mij opraapte. Ik lag er erg charmant bij in mijn roze pyjamabroek).
Uiteindelijk vult de rabobank website langzaam maar zeker toch mijn scherm, de rode cijfers doen pijn aan mijn ogen: dit is geen goed nieuws. Het maakt blijkbaar niet uit welke provider of belbundel je hebt, aan het eind van de maand is het toch Vodafone/Telfort/T-Mobile die het laatst lacht. Dat wordt vissticks en spinazie eten de rest van de maand.

Als ik `s avonds naar mijn vriendin wil gaan om een wijntje te drinken (natuurlijk de toprosé uit mijn vorige blog: Groot fontein van de Super de Boer), moet ik eerst een kwartier zoeken naar mijn sleutels. Ik heb een spijker in mijn muur naast de deur geslagen, zodat ik daar mijn sleutels kan ophangen: dan vind ik ze altijd terug, als ik ze daar ophang tenminste. Gelukkig is mijn zoektocht succesvol en zit ik even later op de bank van de Primus, het gezelligste en smerigste studentenhuis van Tilburg (onlangs is daar het waterreservoir van de wc van de muur gevallen).

Onder het genot van de rosé babbelen we wat af. Tot ik mijn vriendin met een walgend gezicht in haar wijn zie kijken: fruitvliegjes. En niet alleen in haar glas, maar ook in het mijne. Eigenlijk zijn ze overal. Een ware fruitvliegjesoorlog ontvouwt zich in de woonkamer, waarbij dramatiek noch sadisme wordt geschuwd. Ik leer een wijze les: fruitvliegjes verlaten een ruimte nooit meer als ze eenmaal binnen zijn… tenzij je op tijd de afwas zou doen en het vuilnis buiten zet misschien. Maar dat experiment hebben we niet uitgevoerd.

Een paar uur later, oké ik zal eerlijk zijn… Diep in de nacht, loop ik nog nagiechelend mijn kamer in. Ik zie tot mijn schrik dat ik het raam open heb laten staan (het is dan ook verrassend koel in mijn kamer). Het heeft een paar uur geleden heel erg hard geregend en mijn bed staat onder het raam. Deze combinatie heeft een moerassig effect: het matras is een spons, de vloer een vijver en de muur heeft plots een nieuw, bruinig patroontje.

Ik droog mijn vloer af met mijn enige, nog schone, handdoek die niet in de wasmachine zit. Als ik ook mijn bed droog geföhnd heb en rechtop wil gaan staan om de schade nog eens te bekijken, stoot ik mijn hoofd tegen een balk van mijn schuine dak, hard… Ik kan alleen maar hopen dat ik genoeg hersencellen overhoudt om mijn blog spelfoutloos te schrijven.

Overdrijven kan ik goed, maar genieten nog veel beter, want wat is het heerlijk om niemand verantwoording verschuldigd te zijn. Om zelf te beslissen wat, wanneer en waarom ik eet, drink of weg ga. Om thuis te komen als de zon alweer opkomt en uit te slapen tot mijn ontbijt officieel al avondeten is. Wat heerlijk is het studentenleven.

Saskia 't Lam

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Geschiedenis Tilburg en studentenverenigingen

Tilburg is een stad met geschiedenis. Ik hou wel van geschiedenis. Wist je bijvoorbeeld dat Koning Willem II graag in Tilburg verbleef? Daarom is er voor hem ook een paleis gebouwd in 1847. Dit paleis werd later het nu nog bestaande Koning Willem II College. De bekendste leerling van deze vroegere HBS was Vincent van Gogh. Tilburg staat ook bekend om haar textielgeschiedenis en werd vroeger dan ook de wolstad genoemd. Allemaal heel interessant, vind ik, maar er is nog een veel interessantere geschiedenis qua studentenverenigingen. Olof, bijvoorbeeld, bestaat al sinds 1927.

Tilburgs Studenten Corps Sint Olof is de oudste studentenvereniging van Tilburg. De vereniging telt nu 550 leden en is de meest actieve en toonaangevende vereniging van de stad. Naast het aantrekkelijke verenigingsleven krijg je hier ook de kans om jezelf te ontwikkelen op veel vlakken. Bestuurservaring, combineren en organiseren kunnen in verschillende commissies en activiteiten worden geleerd. Een bekend oud-lid van Olof is Guus Meeuwis. Onze grote vriend zie ik nog vaak door de stad lopen.

De jongere vereniging Vidar is wat sportiever. Hou je van roeien? Dan is deze vereniging wat voor jou. De Tilburgse Studenten Roeivereniging Vidar bestaat sinds 1961 en heeft ruim 400 leden. Sinds de oprichting wordt er door de leden op nationaal en internationaal niveau geroeid. Er hebben inmiddels zelfs enkele studenten deelgenomen aan verschillende WK's, de Olympische Spelen van Atlanta en het FISU WK (Studenten WK). Maar niet ieder lid roeit op zo’n competitief en hoog niveau. De vereniging biedt haar leden ook de mogelijkheid om in recreatieve vorm te roeien.

In 1987 is de Tilburgse Studenten Vereniging Plato opgericht. Met bijna 700 leden is Plato de grootste vereniging van Tilburg. Plato is ontstaan omdat studenten een toevoeging wilden op de destijds bestaande studentenverenigingen. Plato is dan ook geen traditionele vereniging. Plato staat voor: Plezierige en Leuke Activiteiten in Tilburg en Omgeving. Er bestaat hier geen ontgroening en er is geen verschil tussen eerstejaars en ouderejaars. Je mag ook zelf weten hoeveel je als lid deelneemt aan de vereniging, of je nou lid wordt van een dispuut of gewoon af en toe een biertje komt drinken.

De jongste studentenvereniging van Tilburg is D’Artagnan. De Tilburgse Studenten Vereniging D’Artagnan bestaat pas sinds 2005. Het doel van deze vereniging is studenten te vormen tot maatschappelijk bewuste burgers. Bij D'Artagnan bestaat de overtuiging dat studenten zich het beste kunnen ontwikkelen door het nuttige met het aangename te combineren. Ook deze vereniging heeft geen ontgroening, iedereen wordt welkom geheten om lid te worden. Wel gaan alle introductieleden mee op introductiekamp. De activiteiten van D’Artagnan bestaan uit een mix van sociale en inhoudelijke onderdelen. Gezelligheid, Lef, Avontuur en Diepgang zijn de belangrijkste speerpunten van de vereniging.

In de TIK-week ga je al deze studentenverenigingen af en kan je zelf kijken of er iets bij zit wat bij jou past. Maar pas op! Ze willen je allemaal meteen lid maken. Vergelijk ze eerst goed met elkaar, voordat je een ‘intro-lid’ T-shirtje aantrekt.

Anne Steevensz

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

De kater komt later

Het is vrijdagochtend half 12 en ik word weer eens wakker met het gevoel alsof een boze man mijn hoofd aan het kapot zagen is. Tevens lijkt het alsof er iets gestorven is in mijn mond, mijn maag door een wringer is gehaald en ik al drie dagen geen vocht meer binnen heb gekregen. Klinkt dit je bekend in de oren? Dan weet jij wat het is om een enorme kater te hebben. En ik bedoel hier dus niet het lieve pluizige huisdier. Ondanks de vreselijke hoofdpijn, misselijkheid en uitdrogingsverschijnselen vond ik dat je hier iets aan moest kunnen doen. Een studententijd met stapavonden, zonder de verschrikkelijke day after. Alcohol nuttigen zonder ziek te worden. Mijn missie: het vinden van hét anti-katermiddel!

Natuurlijk is het beter om niet te drinken of in ieder geval met mate! Maar iedereen kent het wel: je gaat stappen met het plan om niet teveel te drinken en niet al te laat naar huis te gaan en het resultaat is dat je pas om 5 uur ’s ochtends in je bed lag en de volgende dag de grootste kater hebt die er bestaat. Als het gezellig is vergeet je ook vaak dat die kater de volgende dag je hoofd weer binnen komt sluipen, of je negeert het, maar de werkelijkheid is hard. Als je teveel drinkt, zit je de volgende dag nu eenmaal met dat huisdier in je hoofd opgescheept. Maar wat nou als je geen rekening hoeft te houden met die kater de volgende dag? Wat nou als er een middel is wat die kater tegen gaat? Dat waren ook vragen die door mijn hoofd heen spookten, vandaar dat ik voor jullie uitgezocht heb wat nu het beste middel is tegen die zagende koppijn, draaiende kamers, misselijkheid en die Sahara in je mond.

Allereerst even een beetje theorie. Een kater wordt veroorzaakt door verschillende factoren, hier de belangrijkste op een rijtje: alcohol zorgt ervoor dat je erg veel vocht verliest, de afbraak van alcohol veroorzaakt giftige stoffen in je lichaam en je suikerspiegel daalt enorm. Deze factoren veroorzaken misselijkheid, duizeligheid en hoofdpijn. Doordat je zoveel vocht verliest, verlies je zout, mineralen, vitaminen, suiker en andere belangrijke stoffen. Deze moeten dus weer aangevuld worden. En dat is dan ook net wat je moet doen. Ik heb het getest en het werkt.

Anti-kater testdag 6: dinsdagavond tequila avond, woensdagochtend revalidatiedag
Op dinsdagavond spreek ik vaak met een vriendin af, die net als ik van tequila houdt. Wij roepen altijd dat we niet zat worden van tequila. Dit is ook zo, behalve als je de avond begint met rosé daarna tequila drinkt en de avond afsluit met bier. De schade van die avond per persoon: twee rosé, twee tequila en zes of zeven bier. Omdat ik om 3 uur ’s nachts stond te wiebelen op mijn benen, mijn kamer op Villa Volta leek en ik al misselijk begon te worden, wist ik dat ik iets moest doen. Hydrateren, vitaminen slikken en suikers eten! Ik werd de volgende dag met een lichtelijk ongemakkelijk gevoel wakker, maar je mag het zeker geen kater noemen. Het had dus gewerkt! Wat ik nou gedaan had? Dat zie je hieronder.

Omdat ik beloofd had jullie hét beste antikater middel te geven heb ik de eerste vijf tests niet opgenomen in deze blog. Ik heb een heleboel geprobeerd, van chocomel met zure haring tot liters suikerwater, maar het beste anti kater middel bestaat uit een aantal dingen. Je hebt nodig: twee flesjes Aquarius, groene thee, honing, een appel, een banaan en chocola. Allereerst moet je Aquarius drinken als je thuis komt na het stappen, dit is een sportdrank die je vochttekort deels aanvult. Bij de Aquarius eet je een appel en neem je een groot stuk chocola. De volgende ochtend begin je met een kop groene thee met honing en een banaan. De rest van de dag mag je eten wat je wilt. De combinatie is raar, dat geef ik toe. Ook wil je vaak na het stappen iets wat vet is, maar mijn tips zorgen ervoor dat je vochtlevel, je suikerlevel en je vitaminen aangevuld worden. Ik kan je niet garanderen dat je nooit meer een kater hebt en ook niet dat dit ervoor zorgt dat je nergens meer last van hebt de volgende dag. Maar het zorgt er wel voor dat je een stuk lekkerder wakker wordt en nog iets kan maken van een dag die anders verloren was gegaan.

Kortom: het ultieme katermiddel bestaat nog niet maar hierboven staat een goed alternatief. Ik raad je natuurlijk niet aan om jezelf helemaal kapot te zuipen. Een kater kan gebeuren, maar voorkomen is nog altijd beter dan genezen!

Anne van Breda

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Begin van je studententijd!

Voor veel eerstejaarsstudenten begint hun studententijd met deelname aan de TIK-week. Het is een week vol gezelligheid, drank en informatie over alle ins en outs van Tilburg! Gedurende vijf dagen worden de eerstejaarsstudenten, onder begeleiding van mentoren wegwijs gemaakt in Tilburg.

Mentoren.
Dit jaar moesten de potentiële mentoren “auditie”doen om in aanmerking te komen voor deze job. Dit is een logische aanpak want als mentor heb je veel verantwoordelijkheid. Definitie mentor: “opvoeder, raadgever. Een mentor is iemand die opkomt voor de persoonlijke belangen van een meerderjarige die dit zelf niet (meer) kan.” Ben je dus bang dat je er helemaal alleen voor komt te staan deze week? Dat hoeft niet meer want er staan gespecialiseerde mentoren voor je klaar!

Mede studenten.
Ben je aankomende student van de Avans Hogeschool, de Fontys Hogeschool of de Universiteit van Tilburg? Iedereen is welkom. Je wordt opgedeeld in groepjes. Jij zult ingedeeld worden in het groepje op basis van je studie richting. Zo leer je al vast veel leuke nieuwe mensen kennen die je dan vaker tegen zult komt op je opleiding. Vele vriendschappen ontstaan hier. Tijdens deze week ga je samen met andere eerste jaar studenten Tilburg ontdekken. Zo bezoek je alle studentenverenigingen die Tilburg rijk is en tijdens de informatie Tik laten diverse instanties je zien waar ze voor staan. Hierbij kun je denken aan diversie sport-, studie- en studentenvereniging die zich allemaal op een leuke manier aan jou presenteren.

Redenen.
Er zijn vijf volle en leuke dagen, dus hier vijf redenen om deze week echt niet te missen:
1. Goed begin van je studententijd
2. Ontdek de Brabantse gezelligheid
3. Hoe meer zielen hoe meer vreugd
4. Dansen met 2000 man is een stuk minder gênant
5. De biercantus is onvergetelijk

Hoe, wat en waar?
De tikcommissie heeft het allemaal goed georganiseerd. Ze hebben deze vijf dagen dan ook zo ingepland dat niemand zich hoeft te vervelen. Kijk voor meer informatie en het programma op: http://stuwww.uvt.nl/tik/. Weet jij al zeker dat deze week niet wilt missen? Schrijf je dan meteen in op de website.

Alvast heel veel plezier!

Mirte Langenhuijsen

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Zie je wel, als je er maar iets voor doet

Foto: Ik met vriendinnen bij de diploma-uitreiking

Maandag 7 September 2009 begon ik aan een nieuw avontuur. Die dag begon ik aan mijn vervolgopleiding Hbo communicatie. Op mijn fiets richting de Fontys Economische Hogeschool in Tilburg stroomde de adrenaline al door mijn lichaam. Ik was enorm zenuwachtig maar tegelijkertijd had ik ook heel veel zin in deze, toch wel, grote verandering in mijn leven.

In Juli 2009 had ik net mijn Havodiploma gehaald wat voor mij al een nagelbijtend proces was. Ik had het hele jaar door magere punten gehaald en kwam er met het leren voor de examens achter dat ik toch wel een hoop stof niet goed kende. Voor de examens heb ik me dus voor elk vak al helemaal suf geleerd. En toen kwam het moment van de waarheid. Het telefoontje of je gezakt was of een herkansing had. Werd je niet gebeld dan was je sowieso geslaagd. Op MSN zag ik al bij enkelen klasgenootjes “gezakt” in hun namen staan, waardoor ik stiekem hoopte dat ze me niet meer zouden bellen. En ja hoor, daar kwam “het” telefoontje. “Gezakt” zei mijn coach.

De volgende ochtend moest ik samen met mijn moeder naar school komen om met de coördinatoren en coach te bespreken wat er nu verder ging gebeuren. Één van de coördinatoren vertelde me op dat moment dat ik een herkansing had. Bleek dus dat mijn coach er allemaal niet zoveel van snapte… Maargoed, ik had een herkansing voor economie, wiskunde of Duits. Nou is het Duitse gedeelte van mijn talenknobbel nooit goed ontwikkeld dus dat viel al meteen af. Voor wiskunde had ik het hele jaar door net wel of net geen voldoende gehaald dus ik had mijn hoop gevestigd op economie! Na twee weken non-stop leren, vele bijlessen op school en natuurlijk een hoop examenfeestjes waar ik van mijn ouders niet naartoe mocht, want ik moest maar gaan leren, was het zover. Samen met ruim 15 man zat ik weer netjes klaar om mijn herexamen te maken, maar dit keer met zenuwen als nooit tevoren. Op de dag van de diploma-uitreiking werden de “herkansers” gebeld met de uitslag dus de mensen die alsnog waren geslaagd konden dan ’s avonds nog bij de diploma-uitreiking zijn (andere jaren hadden herkansers namelijk een aparte diploma-uitreiking). En ja hoor mijn harde werk werd beloond met een 7. Zo’n mooi punt had ik voor economie nog nooit gehaald. Vervolgens kwamen de kaartjes binnen waarop iets dergelijks stond als: “zie je wel, als je er maar iets voor doet!”.

Nou dacht ik toen ik mijn Havodiploma binnen had dat ik voorlopig van die stress af zou zijn en dat ik er wel iets van geleerd had. Maar nee hoor, ik had natuurlijk mijn propedeuse nog.

Het hele jaar door heb ik goed mijn best gedaan en alle toetsen gehaald. Maar de laatste paar maanden van dit schooljaar was de moed me een beetje in de schoenen gezakt. Niet vanwege de opleiding zelf maar om andere factoren. Dit betekende voor mij wederom een nagelbijtend einde, omdat ik niet genoeg had geleerd voor mijn twee hertentamens. Je mag twee onvoldoendes hebben om voor beide vakken een extra herkansing te krijgen zodat je alsnog je propedeuse kunt halen. Maar haal je een tentamen niet dan val je onder A.P.A (afwijzend propedeuse advies) en kun je van de opleiding af.

Ik had echt geen flauw idee wat voor opleiding ik moest gaan doen als ik communicatie niet af mocht maken. Dus kon ik weer twee weken non-stop leren, bijlessen van andere studenten in dit geval (tja, zo gaat dat op Hbo) en kon ik niet naar de stad in Tilburg om Nederland aan te moedigen met de finale van het WK! Want de dag daarop, 12 juli, had ik ’s ochtends om 9:00 al mijn eerste hertentamen. Dinsdag mijn tweede. Achteraf had ik een beter gevoel dan vorige keren, maar is het genoeg voor een voldoende?

Onze cijfers krijgen we altijd via de mail, waardoor ik de dagen die daarop volgde elk uur van de dag mijn Fontys mail checkte. En toen waren ze er ineens, de twee mailtjes met het verlossende antwoord. Mijn hart ging tekeer! Een paar minuten heb ik naar het scherm van mijn laptop gestaard, omdat ik gewoon te bang was voor een onvoldoende. Ik heb toen maar snel beide mails achter elkaar geopend en ik had voor beide tentamens een 6 gehaald. Beetje magertjes, maar ik heb mijn propedeuse gehaald!

Ik moest meteen weer aan de kaartjes denken die ik kreeg na het halen van mijn Havodiploma: “zie je wel, als je er maar iets voor doet!”. Nou wil ik niet zeggen dat iedereen die zijn propedeuse niet heeft gehaald er niet hard genoeg voor heeft gewerkt, absoluut niet! Maar iedereen die zijn of haar propedeuse nog moet halen kan mijn ervaring wel als tip meenemen ;-)

In oktober vind als het goed is de propedeuse-uitreiking plaats, wellicht volgt er dan nog een blog.

Tessa van Laarhoven

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Randstadsjongen in Tilburg

Terwijl ik vanaf het terras de straat in staar, denk ik aan de mooie dagen en nachten die ik hier tot nu toe meemaakte. Ik zag hier Nederland, Italië en Frankrijk verpletterend verslaan tijdens het Europees Kampioenschap 2008. Ik zag er dronken lappen zingen, vallen, kotsen, huilen en lachen.

Mooie vrouwen, ook die zijn hier nog altijd te vinden, maar die ene serveerster van café Studio is toch nog wel de mooiste. En de vrouwen hier dansen, terwijl ze dat in de Randstad waar ik geboren en getogen ben, ‘moeilijk’ lijken te vinden, of laat ik zeggen, waar ze heel veel moeite lijken te doen om maar niet te dansen, want dat is niet ‘cool’, niet stoer en niet ‘Randstad’.

De mensen hier zitten voor hun deuren op plastic stoeltjes te praten over het dagelijkse leven, de politiek, sport en de natuur. Tilburg doet mij dan ook regelmatig denken aan van die Italiaanse dorpjes, waar oude mannetjes altijd weer zitten te schaken met een kopje koffie aan een klein tafeltje bij de voordeur. En ó wat is die natuur rondom deze stad toch mooi, met haar bossen, weilanden en zandduinen. Maar er is meer, nog zoveel meer waar ik aan denk nu ik kijk naar de terrassen, ‘medestedelingen’ en de Heuvel. Ik ontmoet hier jonge dichters, talentvolle schrijvers die voorlezen op straat, topmuzikanten die gratis optredens geven, danseressen die zowaar met mij wilde dansen en niet te vergeten tot wel twee keer toe Guus Meeuwis, die trouwens best aardig is.

Vrienden van mij zeggen weleens dat deze stad niet mooi is wanneer zij alleen kijken naar de gebouwen. Maar als zij hier een aantal dagen achter elkaar vertoeven, durf ik te wedden dat ook zij zich zullen beseffen dat niet de gebouwen, maar de mensen deze stad mooi maken.

Hier heb ik mijn leven weer opgepakt nadat ik tien maanden lang mijn geluk zocht in Australië. Hier heb ik al meer dan 32 soorten bier geproefd en bier gevonden dat goedkoper is dan in de Randstad. Hier heb ik spare-ribs gegeten die net zo goed smaken als in Argentinië. Hier heb ik geluk geproefd in vrijwel elk café, elke discotheek en elk plein die deze stad rijk is. Dit is de stad waarvan ik oprecht kan zeggen dat ik ervan ben gaan houden. Tilburg is tijdens mijn studie, mijn thuis…

Gijs Molsbergen

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Kontrast, 013

Kontrast is een feestje georganiseerd door de dance-afdeling van de Rockacademie. Op donderdag 24 juni was de tweede editie van dit dancefeest in de Kleine Zaal van poppodium 013. Omdat de muziekstijl dance de laatste jaren heel erg belangrijk is geworden in de popmuziek, is er vanaf september 2004 een nieuwe studierichting bij de Rockacademie in Tilburg gekomen: dj-producer.

Door de drukte in de stad vanwege de geweldige wedstrijd die Nederland had gespeeld, kwam ik pas om 1 uur aan in de 013. Het was druk, veel verschillende mensen en hier en daar nog een Oranje-fan. Ik moest muntjes kopen, terwijl ik er nog heel veel over had, maar die ik natuurlijk op mijn kamer had laten liggen. Met een Malibu-cola in m’n hand liep ik de Kleine Zaal binnen. De sfeer zat er al lekker in. Uiteraard keek ik meteen naar de voorkant van de zaal, maar daar stond niemand. Josh Newson was aan de zijkant aan het draaien. Lekkere tech house en minimal kwam uit de boxen en iedereen ging los.

Jammer genoeg ging Josh Newson niet lang meer door en werd onze aandacht getrokken door de ietwat hyperactieve MC die wel aan de voorkant van de zaal stond. Hij introduceerde Jay Ronko. Maar hij was niet alleen, naast hem stond een meisje dat ik nog herkende van het Tilburg Studenten Festival twee weken daarvoor, Isabelle Hamer. Terwijl Jay Ronko zijn plaatjes draaide, die voor mij nog wel wat harder hadden mogen zijn, zong Isabelle mee. Het geheel samen klonk goed, maar toen Isabelle weer van het podium af ging, vond ik de muziek wat beter. Dat gezang hoeft niet zo voor mij.

Na weer een tussen-act, dit keer van Flamboyant, weer aan de zijkant van de zaal, begon alweer de laatste act van de avond: de Electrophants. Een perfecte afsluiting van de avond. Deze twee jongens hebben allebei een totaal verschillende muziekachtergrond, namelijk hiphop en metal. Persoonlijk hou ik ook van metal, dus dit duo kon ik wel waarderen. Ze begonnen met lekkere dubstep en het leek of het publiek hier heel de avond op had staan wachten, want iedereen ging meteen uit z’n dak. Daarna kwamen nog wat goeie electro-plaatjes. Vooral het nummer ‘Neckbreakah’ vond ik erg gaaf.

Op een gegeven moment werd ik er weer aan herinnerd dat ik op een feestje van de Rockacademie stond, want één van de jongens haalde zijn gitaar erbij en liet een vette solo horen die perfect bij de rest van de muziek paste.De Electrophants stopten veel te vroeg en het feestje eindigde met Flamboyant tot 3 uur. Voor mij had het nog wel een uurtje door mogen gaan. Ik ben fan geworden van de Electrophants.

Bij de volgende editie van Kontrast ben ik ook zeker weer aanwezig. Tilburg kan zulke feestjes wel gebruiken.

Anne Steevensz

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Tilburg…Je bent er!

Zo luidt de slogan van de gemeente Tilburg. Rare slogan, dat is mijn mening erover. Toch probeer ik met deze blog, wat overigens mijn eerste is, wat te vertellen over de inhoud van deze slogan. Op alle bordjes langs alle wegen staat het als je de stad binnenkomt, en vanaf de snelweg richting Breda zelfs in het groot. Maar wat wil de stad hier nu mee zeggen?!

Mooie intro, voor een vraag die ik niet met zekerheid kan beantwoorden. Tilburg, je bent er! Het klinkt alsof ik op onbekend terrein ben en Bernard, een van de voorgeprogrammeerde stemmen van de TomTom, uit het niets tegen mij zegt: Bestemming bereikt. Het gevoel van opluchting overheerst. Niet langer doorrijden, ik ben er al. En misschien is dat juist hetgeen wat de gemeente Tilburg ermee bedoeld heeft. Om er nog maar een cliché uit te gooien: Tilburg is jouw stad, als je maar wilt! Maar wat is Tilburg dan eigenlijk?

Ik ben er heilig van overtuigd dat de goede keuze ligt bij het maken van de juiste overweging. Twijfel is belangrijk, het geeft je stof tot nadenken. Als je dit jaar of de komende jaren moet gaan kiezen voor je studie of stad waar je wil gaan studeren, dan zou dat een weloverwogen keuze moeten worden. Ik woon dan weliswaar net buiten Tilburg, maar het is toch een beetje mijn stad geworden na 6 jaar VWO en inmiddels 2 jaar studeren in de ‘Kruikenstad’. Daarom vertel ik graag over wat je hier te kiezen hebt. Ik zal beginnen met de negatieve punten, dan heb je als lezer nog wat om naar vooruit te kijken.

Tilburg is niet mooi, niet rijk aan historie en niet groots. Wat onder andere Utrecht, Nijmegen, Rotterdam en natuurlijk Amsterdam wel hebben, heeft Tilburg niet…de naam. Het is een stad, die ontstaan is vanuit de industrie. Waar mensen over de hele wereld Amsterdam kennen, zal dat bij Tilburg nooit het geval worden. Deze stad heeft geen nationaal bekende wandelvierdaagse, geen Domtoren en geen grachten. Bovendien staat voetbalclub Willem II op instorten, maar hier kom ik in een latere blog nog op terug. Toch zijn de schoonheid van een stad en de historie vaak onlosmakelijk met elkaar verbonden. Typisch gevalletje van, daar kan men in Tilburg gewoon weinig aan veranderen. Tilburg is een stad waar mensen naar eigen zeggen zonder het te merken voorbij rijden, met een winkelcentrum waar zelfs een shopaholic het misschien niet eens een dag volhoudt. Toch is dit voor velen (gelukkig!) niet doorslaggevend. Vandaar dat de gemeente van de stad de, ik noem het maar even, ‘TomTomslogan’ heeft ingezet.

Want wat is Tilburg dan wel? Tilburg is gewoon Tilburg, en daarmee is veel gezegd. Het is een unieke stad, met alles, om iedere Nederlander in zijn behoeften te kunnen voorzien. Een studentenkamer heb je in Tilburg zo gevonden, bioscopen zijn er genoeg, op elke hoek zit wel een pizzeria, en zelfs over de kroegen hoeft men niet te klagen. Elke avond is er in het Tilburgse uitgaansleven wel wat te beleven. Wat men zich goed moet realiseren, is dat Tilburg geen Amsterdam is. De stad heeft gewoon voor ieder wat wils en daarmee kan je alle kanten op. Ik noem het ook wel eens een dorpsstad, waar veel mensen elkaar kennen en leren kennen. En dat maakt het leuk, gezellig en ook spannend. Deze stad is typisch Brabants. De liederen van Guus Meeuwis zijn dagelijkse kost in de stad die bruist van ambitie, vooral op sportgebied. Zo is men volop bezig met de renovatie van het recreatiegebied Stappegoor, waar het Willem II stadion, de nieuwe schaatsbaan van Ireen Wüst en de hockeyvelden zich bevinden.

Het warme gevoel dat je in Tilburg werkelijk iets betekent vind ik altijd geruststellend als ik de stad binnen fiets. Waar je in al die ‘grote’ steden veelal wordt gezien als een nummertje, geeft heel Tilburg je de ruimte om te zijn wie je wilt zijn. Daarom blijf ik zeggen, Tilburg is jouw stad, als je maar wilt. Natuurlijk ben ik bevooroordeeld, en raad ik een ieder aan verder te kijken dan je eigen horizon. Want je bent producent van je eigen toekomst, en dat productieproces vindt onbewust elke dag plaats. Stel dus elke dag je persoonlijke TomTom opnieuw in en maak voor jezelf alle afwegingen. Je toekomst is namelijk al begonnen!

Bedankt voor het lezen van deze blog!

Mezelf voorstellen vond ik eigenlijk overbodig, het voegt zo weinig toe dacht ik. Maar ach, aan het eind van de blog kan het natuurlijk nooit kwaad. Zie het als een bijlage, want het is natuurlijk leuk te weten wie er achter dit verhaaltje zit. Mijn naam Is Berry Kolen. Ik ben 20 jaar en woonachtig in Diessen (zo’n 14 km van Tilburg). Ik heb middels deze blog gepoogd de lezer, jou dus, een zo objectief en algemeen mogelijk beeld van Tilburg te geven. Ik zal je de komende tijd waarschijnlijk vaker gaan lastigvallen. Misschien een uit de hand gelopen hobby? Het zou zomaar kunnen. Ik hoop dat men mijn blogs met plezier leest, dan zal het schrijven ervan mij met dezelfde gevoelens vergaan.

Tot snel,

Berry Kolen

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Kamerjacht

Lichtelijk zenuwachtig zit je aan een tafel waar acht mensen je nieuwsgierig aankijken en de ene na de andere vraag op je afvuren. De ene vraag is iets normaler dan de andere. Van ‘wat studeer je?’ tot ‘wanneer heb je voor het laatst gekotst?’. En dat allemaal om een klein kamertje te bemachtigen in een krottig huis waarvan de afwas duidelijk al een poosje niet gedaan is. Vervolgens kun je thuis ook nog eens gaan zitten wachten of ze je bellen of niet.

Daar moet de gemiddelde student aan geloven. Op kamers gaan is niet zo maar geregeld. Je moet er bijna voor vechten om een paleisje in het centrum te bemachtigen dat niet belachelijk duur is. De één heeft dankzij zijn spontaniteit al vrij snel een kamer en de ander moet huis na huis aflopen om iets geschikts te vinden.

Zelf heb ik geluk gehad. Ik heb een grote kamer in centrum-oost kunnen bemachtigen dankzij een vriendin die al in het huis woonde. Eerst woonde ik in een huis met een verschrikkelijk huisbaas ergens in noord. Als mensen hoorden waar ik woonde, wilde ze al bijna niet meer op bezoek komen omdat het zo ver fietsen was. Nu amuseer ik me kostelijk in een huis waarin de bewoners variëren van rechtenstudenten tot iemand die het liefst de hele dag op zijn elektrische gitaar loopt te scheuren. Gezellige avonden in de tuin en de keuken zijn geen uitzondering. Dat twee van mijn beste vriendinnen hier ook wonen is al helemaal bevorderlijk voor de gezelligheid.

Voor de mensen die ook graag een leuke kamer willen bemachtigen heb ik wat do’s en don’ts opgesteld:

DO
- Laat aan iedereen weten dat je een kamer zoekt. Gooi het op hyves, twitter, facebook en vertel het je vrienden en familie. Ook tijdens introductieweken is het slim om te laten weten dat op je zoekt bent.

- Vergelijk op verschillende sites de kamergroottes en prijzen met elkaar. Zo krijg je een goed beeld van wat een goede prijs is voor een normale kamer.

- Bedenk van te voren of je graag in een rustig huis wilt zitten of in een meer gezellig huis. Als je bij de advertentie ziet staan dat er een bar in het huis zit kun je er van uit gaan dat ze daar niet de hele dag rustig zitten te studeren.

- Als je lang moet reizen, is het slim om dit te vermelden als je een kamer zoekt. Je krijgt vaak eerder een kamer als je anderhalf uur of meer moet reizen.

- Heb je een kijkavond? Sla het nummer van de contactpersoon van het huis op in je telefoon. Dan kun je altijd bellen als je de weg niet kan vinden.

- Zoek voordat je reageert de straat waar het huis staat op met Google Maps. Zo kun je goed zien of het echt maar ‘vijf minuten fietsen naar de universiteit is’ of dat dat toch flink tegenvalt. Ook is het slim om te kijken of de kamer in de buurt van het centrum en het station ligt.

DON’T
- Je ouders willen er zeker van zijn dat je op een goede plek terecht komt, maar neem ze NIET mee naar een kijkavond. Je komt dan nogal knullig over. Neem je ouders wel mee als je je contract gaat tekenen. Dan weet je zeker dat alles klopt.

- De gemiddelde kamerprijs in Tilburg is 290 euro. Kijk dus goed uit dat je je niet laat beduvelen voor een belachelijk hoge prijs.

- Kom niet te laat op een kijkavond. Vaak ben je dan al meteen afgeschreven.

- Ga je niet heel ‘populair’ gedragen als je op een kijkavond bent. Ben gewoon jezelf, dat werkt meestal het beste. Maar je hoeft natuurlijk niet te vertellen dat je een enorme sloddervos bent, nog geen ei kan bakken en altijd graag hard muziek draait.

- Ga niet in een huis wonen als je je er niet prettig bij voelt. Je bent dan misschien uitgekozen, maar dat betekent niet dat je er verplicht moet gaan wonen.

Succes allemaal!

Michelle Vleugels

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Zonnen alsof je op het strand ligt

Iedereen kent het wel: De zon is weer in ons land en iedereen wil naar het strand. De maand mei en juni zijn weer begonnen en dat wil zeggen dat het mooie weer af en toe ons land verblijd met een lekker warm zonnetje. Ook mijn vrienden kregen de zomer in hun bol en wilden koste wat kost naar het strand. “Dat is zo lekker vakantieachtig en worden we snel bruin!” riepen ze allemaal. Maar wat nou als je niet van het strand houdt en toch bruin wilt worden?

Ik ben zelf echt niet zo dol op het strand, want op dat strand krijg je weer overal zand tussen en kun je nergens in de schaduw zitten waardoor je als verbrande kreeft thuis komt als je niet goed smeert met zonnebrandcrème. Daarnaast moet je ook nog eens drie uur in een trein zitten om er te komen. Nee, niks voor mij. Maar ook ik snap wel dat iedereen een lekker bruin kleurtje wil hebben dat lijkt op die bruine teint die je had toen je twee weken in Malgrat de Mar zat. Nou, gelukkig is er ook een andere oplossing waardoor je niet als melkfles door de zomer hoeft. Als je geen zin hebt om lang te moeten reizen, veel geld uit te geven of als je al dat zand wilt ontwijken, ben je in Tilburg aan het goede adres, want hier hebben we Parken!

Het Leijpark is een van de bekendste parken in Tilburg en ook een van de grootste. Het heeft grote grasvelden waarop je kunt werken aan een mooie bruine ‘Spaanse’ teint. Er zijn al een aantal studenten die dit park ontdekt hebben, dus als je erheen gaat met lekker weer ben je niet de enige. Gelukkig is het groot genoeg en die andere mensen geven het toch een gezellige sfeer. Sommigen nemen zelfs muziek mee waardoor het helemaal een vakantie-idee krijgt. En het mooiste van dit park is: geen zand! Zelf ben ik ook een groot liefhebber van het Leijpark en ik ga er dan ook vaak heen met vrienden om rustig te studeren of om gewoon even lekker in de zon te liggen en te genieten. Wat ook ideaal aan het Leijpark is, is dat het vlak bij een supermarkt ligt. Waardoor je dus een tas met eten en drinken kunt halen en die dan daar picknickend leeg kunt maken. En als de avond dan kouder en steeds donkerder wordt hoef je maar 10 minuten te fietsen en kun je doorgaan met feesten in de kroegen van Tilburg oftewel: ideaal. Vorige week heb ik zelf nog in het park gelegen met vrienden, wat eten en van die beachspelletjes zoals een balletje dat je dan naar elkaar moet overslaan met een houten plank. Het was een heerlijke dag en we hebben bewezen dat je die beachspelletjes dus ook gewoon in je eigen stadspark kunt doen. Dat soort dagen zijn dan ook onze stranddagen: Zonnen alsof je op het strand ligt, maar dan in ons Leijpark!

Maar waarom is een park dan leuker dan het strand? Hoor ik jullie denken. Het is niet leuker en ook niet minder leuk, maar het is makkelijker, goedkoper en veel dichterbij waardoor je op elk moment van de dag kunt beslissen of dat je in het park gaat liggen. En voor die bruine teint maakt het niet uit of je aan het strand ligt of in het park. Probeer je het in te beelden: Een paar goede vrienden, een kleed, eten en drinken en een groot groen park met bomen. Meer heb je toch niet nodig voor een gezellige dag en avond?

Anne van Breda

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Verkiezingen saai? Dacht het niet!

Met de eerste zonnestralen door mijn raampje, zo rond het tijdstip dat de vogels net aan het zingen begonnen en jullie in alle waarschijnlijkheid nog in een diepe droomslaap waren gehuld, liep mijn wekker woensdagochtend om zes uur af. Want deze woensdag, negen juni, was het weer tijd voor alle Nederlanders om te beslissen welke politici ons landje het beste kunnen leiden. Ik zat er middenin, en had mezelf al vroeg uit bed gesleurd om me om zeven uur stipt bij het stembureau te kunnen melden. Ik was die dag namelijk stembureaulid!

Als stembureaulid ben je verantwoordelijk voor het goed en eerlijk verlopen van de verkiezingen. Een belangrijke taak dus die met enige zorg en nauwkeurigheid moet worden uitgevoerd. Met de steeds kleiner wordende groep van vrijwilligers, wat meestal ambtenaren of bejaarden zijn, wordt hier tegenwoordig een aantrekkelijke vergoeding tegenover gezet. Iets waar tot nog toe weinig studenten weet van hebben! Je zult begrijpen dat mijn motieven om mij in te zetten voor het landsbelang vooral financieel van aard waren.

Maar hoe gaat dat in zijn werk? Allereerst moest ik absoluut om zeven uur aanwezig zijn en geen minuut later, aangezien het stembureau om half acht stipt open gaat. Ik en de andere gezellige stembureauleden checkten eerst of onze stemhokjes wel goed genoeg waren afgesloten voor publiek. Op deze manier kan iedereen echt anoniem zijn stem uit brengen zonder dat anderen mee kunnen genieten van iemands politieke voorkeur. Ook wordt gekeken naar de indeling van het stembureau. Mensen die het stembureau binnen komen moeten elkaar niet in de weg staan zodat het stemmen snel en eerlijk verloopt.

Om half acht wordt het stembureau dan ook daadwerkelijk geopend voor publiek. Al meteen stromen de eerste kiezers binnen. Een enkele fanatiekeling staat zelfs al voor half acht te wachten tot het open gaat. De stembureauleden hebben dan de volgende taken: één staat bij de deur en zorgt dat er niet teveel kiezers tegelijkertijd binnenkomen. Ook houdt deze persoon de stemhokjes in de gaten, om er bijvoorbeeld voor de zorgen dat mensen niet met twee personen tegelijkertijd in één stemhokje gaan. Een ander controleert de geldigheid van de stempas, want, jawel, er zijn mensen die met een stempas van de gemeenteraadsverkiezingen aan komen zetten en dat moeten we niet hebben. De voorzitter van het stembureau controleert het identiteitsbewijs in combinatie met de naam op de stempas. Ook wordt er bijgehouden hoeveel mensen er komen stemmen. En de laatste overhandigt je daadwerkelijk je stembiljet, waarna je het hokje in kan.

Waarom moet dit allemaal zo precies? Omdat stemmen nou eenmaal eerlijk moet verlopen. Een van de belangrijkste taken is dan ook om te controleren dat er maar één persoon tegelijkertijd in het stemhokje staat en dat er niet een familielid of iemand anders gezellig stemadvies komt geven in het hokje. Dit hielden wij extra goed in de gaten, omdat we geen incidenten wilden hebben zoals in Rotterdam in maart met de gemeenteraadsverkiezingen het geval was. Gelukkig voor ons waren de kiezers bij ons brave burgers die allemaal netjes één voor één alleen hun stem uitbrachten. Wat me wel opviel is dat veel mensen nog vaak zonder identiteitsbewijs aankomen bij het stembureau. Jammer maar helaas, dan word je gewoon weggestuurd om die alsnog te gaan halen. Immers, hoe weten we dan of jij daadwerkelijk de persoon op de stempas bent? Helderziend zijn we niet.

Om negen uur is het stemmen afgelopen. Dus kom je om vijf over negen aanzetten, dan ben je te laat. Daarna gingen we over op het tellen van de stemmen, waar ik de hele dag naar uit had gekeken omdat ik natuurlijk razend benieuwd was naar wat “d’n Tilburger” gestemd had. Het was nog een hele klus, aangezien er bij ons stembureau ruim 1300 mensen waren komen stemmen. Overigens is het tellen van de stemmen openbaar; je mag er dus lekker bij komen zitten als wij de stemmen aan het tellen zijn. Je kunt dan ook daadwerkelijk zien dat we eerlijk tellen, als je daar behoefte aan hebt. Meetellen mag je alleen absoluut niet. Dit mogen alleen officiële stembureauleden doen. Bij ons duurde de telling ruim drie uur, waarna we alles nogmaals gecontroleerd hebben om te kijken of het de tweede keer nog steeds klopte. Daarna wordt de uitslag doorgegeven aan de gemeentehuis en worden alle stemmen verzameld zodat ze later nogmaals officieel gecontroleerd kunnen worden. In ons stemlokaal was overigens de Partij van de Arbeid het grootste, op de voet gevolgd door de Partij voor de Vrijheid.

Toen ik om kwart voor twaalf thuis aankwam vond ik het dan ook extra leuk om in mijn kamertje de verkiezingsuitslagen van de rest van het land te volgen. Ik raad dan ook iedereen aan om zich ook op te geven als stembureaulid. Het is namelijk best relaxt werk, het maakt je gemiddelde verkiezingsdag weer wat spannender en je verdient geld. Je kunt je hiervoor aanmelden bij de gemeente. Zeker doen, want het is het absoluut waard!

Tessa van Elk

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Oranje Fanzone op het Piusplein

Maandag speelde Nederland haar eerste wedstrijd van het WK Voetbal 2010 tegen Denemarken. De uitkomst kennen we natuurlijk allemaal. Ik besloot, ook met het oog op mijn eerste blog voor www.tilburgisthuis.nl, de eerste oranjewedstrijd te bekijken in het centrum van Tilburg. Alle wedstrijden van ons Oranje worden op het Piusplein op schermen binnen en buiten uitgezonden en er is een heuse Oranje Fanzone ontstaan rondom de kroegen Slagroom, Brandpunt en Bolle.

Toegegeven moet worden dat de schermen nogal tegenvallen en dat het vooral als de zon schijnt buiten moeilijk te zien is. Het zou stukken fijner (en gezelliger) zijn als er een groot scherm zou verrijzen waarop we alles kunnen volgen, maar helaas is dit niet het geval. Wij kozen voor een eersterangs plekje binnen bij café Brandpunt.

Tijdens de wedstrijd was het een gezellige boel en Brandpunt verbeterde de sfeer nog meer door het aankondigen van een minuut gratis bier na ieder doelpunt van Nederland. Na het tweede doelpunt voor de Nederlanders barste het feest op het plein los met leuke muziek, drank en veel oranje gadgets. Klik hier voor de foto’s!!

Deze oranje gadgets, kledingstukken, toeters en andere fratsen trekken al langere tijd mijn aandacht. Met Koninginnendag, maar natuurlijk zeker ook met het WK wil je toch met een originele oranjeoutfit voor de dag komen. Een tijdje lang vroeg ik me al af of ik dan toch de oranje Dutch-dress moest aanschaffen. Maar al snel merkte ik, al lopend door het centrum, dat ongeveer 9 van de 10 vrouwen die draagt. Verder is er naar mijn mening nog weinig moois aan oranje-spul voor vrouwen geproduceerd. Blokker heeft dit jaar naar mijn mening de plank echt volledig misgeslagen. Juichend in Brandpunt viel mijn oog op de meest lelijke gadget die ik tot nu toe OOIT ergens heb gezien (correct me if I’m wrong).

Uren later dacht ik nog steeds aan hoe lelijk dit accessoire is en het idee dat ik hier iets mee MOEST doen in mijn blog over de Oranje Fanzone op het Piusplein. Het liet me niet meer los. Vandaar dat ik in mijn eerste blog de prijs voor het lelijkste WK-gadget wil uitreiken aan de ‘Bongostampers’ van Blokker (zie foto)!

Annika van Heeswijk

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl