Het leed dat kamer verhuren heet

Stel, je woont al een tijdje in een leuk, gezellig studentenhuis....

Je bent gewend aan je huisgenoten, zij aan jou. Je kent de mankementen, de voordelen, de nadelen en ‘het leven’ zit vol met vastigheden. Je weet wat je aan je huisgenoten hebt, waar je je aan irriteert en hoe je daarmee om moet gaan, maar je weet ook precies hoe je de andere mensen in je huis kunt irriteren (machtig wapen). Kortom, je hebt het prima voor mekaar! Leuke huisgenoten, prima huisje, en alles wat ik net al aan heb gehaald.

Maar dan komt er een dag, een dag die je wilt vermijden. De dag des oordeels. Een gezellige, in dit geval de gezelligste, huisgenoot spreekt de woorden uit. “Ik ga verhuizen, ik ga weg uit dit huis”. Eerst is er de verbijstering, dan de shock. Je hoopt stiekem nog dat het een grapje is, maar eigenlijk weet je wel beter. Je leven balanceert aan een zijde draadje. Wat nu?

Nee, zo dramatisch is het gelukkig ook allemaal niet. Maar er komt wel een hoop narigheid op je af. In mijn geval –door een of andere ingewikkelde onderverhuurconstructie met betalingsgarantie - is mijn vader hoofdhuurder van het huis, en dus zorgt hij voor een nieuwe huisgenoot. Maar dat wil ik natuurlijk niet. Ik woon in Tilburg, niet mijn vader. Ik zorg dus, samen met mijn overgebleven huisgenoot, voor een nieuwe huisgenoot, niet in de laatste plaats omdat ik de bezichtigers ook zelf wil keuren. Ik heb mezelf dan ook al snel als voorzitter van het keurcomité bestempeld.
Want ik heb nog precies voor ogen hoe ik als slachtvee gekeurd werd in al die studentenhuizen, toen ik nog op zoek was naar een kamer. Dus, payback time!

Wat nu? Ik heb de kamer mooi omschreven op www.kamernet.nl geplaatst. Dan dien je van alles in te vullen, zoals de kosten per maand, roken toegestaan of niet, huisdieren toegestaan of niet, grootte van de kamer, contactgegevens en dergelijke. En het mooiste van alles is dat het plaatsen van kamers op kamernet KOSTELOOS is! Een meevaller, aangezien je wel moet betalen om te reageren op vrijstaande kamers.
Anyway, het wachten is begonnen. Het lastige aan het verhuren van deze kamer is dat deze maar tijdelijk is. Ik ben eind juni klaar met mijn opleiding en ga dan mijn heil ergens anders zoeken. Mijn huisgenoot gaat volgend jaar weer thuis wonen en op en neer reizen tussen Maastricht en Tilburg (niet mijn idee..). Aangezien mijn vader hoofdhuurder is, stopt die dan ook het huurcontract .
En dan past mijn vader (terecht) liever voor de rompslomp om het dan over te zetten op een andere naam eventueel.
In ieder geval, het wachten was begonnen en het duurde twee dagen (de eerste 24 uur kan het zijn dat je kamer nog niet zichtbaar is op kamernet.nl, omdat kamernet de kamers nog even keurt) toen de eerste potentiële huisgenoot zich aandiende. En toen langzaam maar zeker kwam er een stroom op gang. De tijdelijke kamer is uiteraard bijzonder geschikt voor buitenlandse studenten, en dat bleek.
Italiaanse meisjes met namen als Stephania en Andrea meldden dat ze graag een kijkje kwamen nemen. Later bleek Andrea overigens een jongen, dat kan allemaal in Italië.
Aangezien de kamer per direct beschikbaar zou zijn, kwamen ook langzaam maar zeker Nederlandse aanmeldingen. Maar na in totaal acht aanmeldingen, bleven er nog maar drie gegadigden over. De rest liet na een reactie nooit meer iets van zich horen (tot op heden..). Bizar. Maar zo hadden wij ook maar een beperkte vijver om in te vissen.

Vervolgens dus een zogeheten open kijk avond regelen. Ik heb het liefst dat al die vreemden dan maar in één avond over de vloer komen. Dat gaat ook niet zonder slag of stoot, het heeft ons drieën (ook de vertrekkende huisgenoot hielp mee) 5 uur gekost om het huisje tiptop in orde te maken. Dan nog een twee kratten bier en flessen cola scoren, you never know.

Zo gezegd, zo gedaan. Ons huisje was vanaf half 8 open gesteld voor de drie gegadigden, maar we hadden wel met iedereen een tijd afgesproken. Voor ieder een half uurtje was de tijd gereserveerd, en dus zouden we rond 21.00 klaar moeten zijn. Zo ongeveer.

In ieder geval, dinsdag 18 januari was het zover. En ja hoor, stipt half 8 ging de bel. Een ietwat schuchtere, op het oog nogal onzekere en slordige jongeman stapte de hal van ons paleisje binnen. Na een beetje gepraat te hebben over koetjes en kalfjes (Wat voor studie doe je? Is het leuk? Doe je aan sport?) besloot ik deze kerel een rondleiding te geven. Niet dat een rondleiding te veel voorstelt, binnen 5 minuutjes heb je het huisje wel gezien hoor:P.
Maar binnen deze 5 minuten begon hij behoorlijk veel te vertellen, bijvoorbeeld dat hij ontzettend zenuwachtig was en PER DIRECT de kamer in moest. Tussen neus en lippen door vertelde hij dat hij een kind had (mijn huisgenoot en ik kwamen er niet achter of dit waar was, of een verspreking) en dat hij aan het afkicken was van een alcohol en nicotine verslaving! Nou, toen was voor ons al vrij duidelijk dat deze kerel niet de nieuwe huisgenoot zou worden. Zeker omdat wij allebei in het weekend geregeld weg zijn. Dan had ik er niet zo’n fijn gevoel bij als deze dude in mijn huis zou blijven.
Binnen 20 minuten kreeg ik voor de tweede keer zijn klamme hand toegestoken en deelde hem mede dat ik hem nog iets zou laten weten.

Toen volgde een wachttijd van tien minuten zou je denken, ware het niet dat potentiële huisgenoot #2 zich niet liet zien. Na haar gebeld te hebben, bleek zij al een andere kamer te hebben. Tenminste, dat haalde ik uit haar gebrekkige Engels. Het was in ieder geval zeker dat zij niet meer zou komen.
Balen!

Gelukkig ging om 5 voor half 9 wel netjes de bel en er stond een verzorgde kerel voor de deur. Dat was al een verbetering. Hij ging ook in de weekenden vaak naar huis en voelde zich duidelijk meer op zijn gemak dan de vorige. Gewoon een normale, nette jongen waarmee zeker 5 maandjes te leven zou vallen. Ook hij kreeg en rondleiding en was erg enthousiast.
Dus ik was al blij met deze vondst :-), helaas bleek dat de jongeman 19 januari nog een kijkavond had.
Hij zou ons bellen na afloop van de tweede kijkavond. Wel zei hij al dat die andere kamer goedkoper was (onze kamer €300,- tegen €250,-) en dat hij als student natuurlijk daar rekening mee moest houden.
Om half 10 vertrok hij pas weer, na twee cola en een glas water. (Hij was met de auto).

Toen ben ik nog even met mijn huisgenoot om de tafel gaan zitten en werd besloten #1 sowieso niet toe te laten als huisgenoot. In tegenstelling tot #3. Afwachten dus!
En inderdaad, vrijdagavond ging de telefoon. Fingers crossed! Maar helaas, ik werd teleurgesteld. De andere kamer was dan weliswaar de helft kleiner, maar ook €50,- goedkoper.
Dus had hij besloten daar zijn intrek te nemen. Erg balen!

En zo zit ik nu hier deze blog te schrijven op 23 januari, nadat ik zojuist de kamer overnieuw op www.kamernet.nl heb gezet. Maar wellicht heb jij naar het lezen van deze blog ook wel interesse in een tijdelijke kamer hartje Tilburg :-)? Dan kun je dat altijd laten weten! -> leonidaswolder@hotmail.com

En tot dan, the search continues..

Ik houd jullie op de hoogte!

Rick van den Boorn

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Two guys a girl and some leather pants

Ik heb een kamer!

Ik had werkelijk waar niet verwacht dat ik ooit de stap zou nemen om het fantastische nest waarin ik ben opgegroeid te verlaten, but I did. En het bevalt me vooralsnog behoorlijk goed!

Na twee op niets uitlopende kijkavonden besloot ik te reageren op een niet bepaald typisch studentenaanbod. Twee werkende, volwassen mannen waren op zoek naar een jongedame die bereid was om wat vrolijke vrouwelijkheid aan het huis toe te voegen. Ik voelde me geroepen en werd vrijwel meteen uitgenodigd om een kijkje te komen nemen. Op aanraden van wat vrienden die er verstand van hebben hees ik me in mijn geliefde leren broek en ging op pad naar de plaats van bestemming. Eenmaal daar aangekomen plofte ik op de leren bank, waardoor de aandacht nog meer op mijn broek werd gevestigd door de vreemde geluiden van leer op leer. Achteraf bleek gelukkig dat ik dit fijne kledingstuk niet per se nodig had, want onze sterk overeenkomende muziek- en filmsmaak was meer dan genoeg om indruk te maken! Na een gezellig gesprek verliet ik het huis, en niet veel later werd ik gebeld met de vraag of ik de volgende dag de sleutel op kon komen halen.

En dat deed ik. Inmiddels woon ik al zo’n drie maanden samen met mijn twee hardwerkende kerels, en eten we regelmatig gezellig met zijn drieën. Gezien het feit dat ik in mijn hele leven nog nooit een pan had aangeraakt werd er in de eerste maand perfect voor me gezorgd. Mijn eten stond klaar als ik uitgeput uit school kwam en alle restjes gingen naar mij omdat ik nog heel zielig en hulpbehoevend was. Na een tijdje besloot ik echter om toch maar wat terug te doen en vroeg ik papa of hij me in het weekend wou leren koken. Vervolgens maakte ik alles wat ik geleerd had precies na in mijn tweede huis en zodoende bereiden we nu omstebeurt een goddelijke maaltijd voor elkaar.

Heerlijk is dat, en daarbij ook nog eens bijzonder gezellig. Het is een soort ritueel geworden dat we na een maaltijd nog uren blijven zitten om drankjes te drinken en een of ander onzinnig spelletje te doen, waar ik me nog steeds niet geheel in kan vinden. Maar dat geeft niet, want mijn mannen hebben nog veel meer in huis! Alle prachtige Star Wars films bijvoorbeeld, die keer op keer gepauzeerd moeten worden omdat ik mijn enthousiasme over Jar Jar Binks, Sy Snootles en Chewbacca wil delen. Ook is er nooit een gebrek aan huishoudelijke materialen, aangezien er in ruime mate wordt ingekocht. Laatst stapte ik de wc binnen waar ik een absurde hoeveelheid toiletpapier aantrof. De rollen waren in piramidevorm opgestapeld van de grond tot aan het plafond! Wat een luxe. Jammer wel dat ik doodsbang ben om een rol uit de stapel te halen, omdat alles geheid op de grond zal vallen door mijn klunzigheid.
Eveneens zijn mijn roomies in het bezit van álle seizoenen van Two and a half men, waar we dan ook dagelijks intens van genieten. En dan heb ik het nog niet eens over de enorme kast met zo’n 20 verschillende soorten whisky die de huiskamer siert! Life’s good.

Ik kan dus oprecht zeggen dat ik een geniale bestemming heb uitgekozen om mijn studiejaren te slijten. Ik weet dat niet iedereen zoveel geluk heeft, maar ik kan helaas alleen maar helpen door te zeggen dat je altijd jezelf moet blijven en je gevoel moet volgen. En als dat echt niet werkt schaf je toch gewoon een leren broek aan? Succes gegarandeerd!

Geertje van de Wal

Meer info over studeren, studie, opleiding, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check http://www.tilburgisthuis.nl

Kamerjacht

Lichtelijk zenuwachtig zit je aan een tafel waar acht mensen je nieuwsgierig aankijken en de ene na de andere vraag op je afvuren. De ene vraag is iets normaler dan de andere. Van ‘wat studeer je?’ tot ‘wanneer heb je voor het laatst gekotst?’. En dat allemaal om een klein kamertje te bemachtigen in een krottig huis waarvan de afwas duidelijk al een poosje niet gedaan is. Vervolgens kun je thuis ook nog eens gaan zitten wachten of ze je bellen of niet.

Daar moet de gemiddelde student aan geloven. Op kamers gaan is niet zo maar geregeld. Je moet er bijna voor vechten om een paleisje in het centrum te bemachtigen dat niet belachelijk duur is. De één heeft dankzij zijn spontaniteit al vrij snel een kamer en de ander moet huis na huis aflopen om iets geschikts te vinden.

Zelf heb ik geluk gehad. Ik heb een grote kamer in centrum-oost kunnen bemachtigen dankzij een vriendin die al in het huis woonde. Eerst woonde ik in een huis met een verschrikkelijk huisbaas ergens in noord. Als mensen hoorden waar ik woonde, wilde ze al bijna niet meer op bezoek komen omdat het zo ver fietsen was. Nu amuseer ik me kostelijk in een huis waarin de bewoners variëren van rechtenstudenten tot iemand die het liefst de hele dag op zijn elektrische gitaar loopt te scheuren. Gezellige avonden in de tuin en de keuken zijn geen uitzondering. Dat twee van mijn beste vriendinnen hier ook wonen is al helemaal bevorderlijk voor de gezelligheid.

Voor de mensen die ook graag een leuke kamer willen bemachtigen heb ik wat do’s en don’ts opgesteld:

DO
- Laat aan iedereen weten dat je een kamer zoekt. Gooi het op hyves, twitter, facebook en vertel het je vrienden en familie. Ook tijdens introductieweken is het slim om te laten weten dat op je zoekt bent.

- Vergelijk op verschillende sites de kamergroottes en prijzen met elkaar. Zo krijg je een goed beeld van wat een goede prijs is voor een normale kamer.

- Bedenk van te voren of je graag in een rustig huis wilt zitten of in een meer gezellig huis. Als je bij de advertentie ziet staan dat er een bar in het huis zit kun je er van uit gaan dat ze daar niet de hele dag rustig zitten te studeren.

- Als je lang moet reizen, is het slim om dit te vermelden als je een kamer zoekt. Je krijgt vaak eerder een kamer als je anderhalf uur of meer moet reizen.

- Heb je een kijkavond? Sla het nummer van de contactpersoon van het huis op in je telefoon. Dan kun je altijd bellen als je de weg niet kan vinden.

- Zoek voordat je reageert de straat waar het huis staat op met Google Maps. Zo kun je goed zien of het echt maar ‘vijf minuten fietsen naar de universiteit is’ of dat dat toch flink tegenvalt. Ook is het slim om te kijken of de kamer in de buurt van het centrum en het station ligt.

DON’T
- Je ouders willen er zeker van zijn dat je op een goede plek terecht komt, maar neem ze NIET mee naar een kijkavond. Je komt dan nogal knullig over. Neem je ouders wel mee als je je contract gaat tekenen. Dan weet je zeker dat alles klopt.

- De gemiddelde kamerprijs in Tilburg is 290 euro. Kijk dus goed uit dat je je niet laat beduvelen voor een belachelijk hoge prijs.

- Kom niet te laat op een kijkavond. Vaak ben je dan al meteen afgeschreven.

- Ga je niet heel ‘populair’ gedragen als je op een kijkavond bent. Ben gewoon jezelf, dat werkt meestal het beste. Maar je hoeft natuurlijk niet te vertellen dat je een enorme sloddervos bent, nog geen ei kan bakken en altijd graag hard muziek draait.

- Ga niet in een huis wonen als je je er niet prettig bij voelt. Je bent dan misschien uitgekozen, maar dat betekent niet dat je er verplicht moet gaan wonen.

Succes allemaal!

Michelle Vleugels

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl