Boogie down met Boogie Boy

Het park van de Universiteit van Tilburg is in de maanden juli en augustus geheel in het thema van de muzenconcerten. Afgelopen woensdag stond niemand minder dan de Belgische Boogie Boy op het Palm podium. De man heeft jaren in Amerika gewoond en gezongen, maar hij is terug en laat zich graag zien op het gratis festival Palm Parkies.

De voorliefde voor oude bluesrock à la Ray Charles is goed te merken in Tilburg, zelfs voordat de band start is heel het park afgeladen met meerdere generaties. De kleine kinderen kunnen nog even meedoen met een mini-cursus Zumba, de jongeren liggen voornamelijk op een kleedje wat verderop in het park en de ouderen zitten op de banken rondom het podium.
Als Boogie Boy gaat spelen stapt de oude zanger meteen richting het publiek. Het is duidelijk dat hij een entertainer pur sang is. Als hij even niet hoeft te zingen is hij meteen grappen aan het maken met het publiek, maakt een praatje tijdens instrumentale solo’s en gooit zijn microfoon meters rond in de lucht.

De muziek lijkt vooral de wat oudere generatie aan te spreken, maar zijn covers van “Stand By Me” of James Brown’s “Get up” doen het bij iedereen goed. In de tweede set, na een korte pauze, is iedereen al wat losser door de nodige drank. Dat zorgt ervoor dat er nu vele mensen vooraan bij het podium staan en lekker dansen op de muziek. Hoogtepunt is wanneer Boogie Boy zijn ‘beautiful people’ bijeenroept zodat hij kan stagediven. Dat moet fout gaan, zou je denken, maar ‘B-b-b-b-boogie Boy’ bewijst een echte rocker te zijn door gewoon te springen.

De avond verloopt snel met de nodige biertjes. De Belgische organisatie van Palm Parkies bewijst maar weer dat parkhangen helemaal niet erg is. Zeker met muziek erbij kun je er lang vertoeven.

Ian Schram

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Muzenconcerten: We want more!

Het is zo ver, voor de eerste keer deze zomer ga ik naar de muzenconcerten. Toegegeven, ik had eerder kunnen gaan, want de muzenconcerten zijn er in de zomer elke woensdag avond. Maar vorige week zag de lucht er bedreigend zwart uit, ik ben een watje en besloot niet te gaan. Vandaag kleurt de lucht blauw en kon niets me tegenhouden: ik zit op de fiets om samen met mijn twee vriendinnen een mooie avond te beleven.

Aangekomen bij de oude warande, een bos bij de universiteit, horen we de muziek al tussen de bomen door op ons af komen. De groepjes mensen verspreid over twee grasvelden zien eruit als een georganiseerde mierenhoop. We zijn wat aan de late kant, het is half 10, maar we vinden een mooi plekje naast het podium en de vijver. Niets kan onze avond nog verpesten.

Om me heen spot ik blote voeten, vervelende muggen en zo nu en dan een wolkje wietlucht. We leggen onze vuilniszakken op de grond,de tassen worden geopend en chips, wijn en bier komen tevoorschijn. Rond tien uur komen de discussies los, de maandelijkse uitgaven worden berekend en vergeleken en er is verontwaardiging over het mislukken van de formatie van paars plus. Mijn vriendin lijkt haar draai niet te kunnen vinden, ze gaat steeds verzitten: haar voeten slapen. Later zal blijken dat dit het enige negatieve punt aan de avond zal zijn. We zijn omringd door bos en water, maar zeker niet in de middle of nowhere.

Om half 11 gaan de mensen voor het podium los, ze staan te dansen en te lachen en ook op het podium zijn vrolijke gezichten te zien. Een kwartier later wordt het duidelijk dat er al een aantal wijntjes en biertjes zijn gedronken: opleidingen worden bejubeld en de eerste foto’s worden gemaakt. Vrienden en vriendinnen worden gesmst ook te komen, waarbij een hoop uitroeptekens worden gebruikt. Van onze ‘buren’ krijgen we een bakje olijven en tekst en uitleg bij de kaasjes die erbij zitten. Blijkbaar komen ze uit Denemarken.

Alle wijn en bier zorgen voor een zoektocht naar een toilet. Als mijn vriendin terugkomt is ze ronduit verontwaardigd over de 50 cent die het toiletbezoek haar heeft gekost. Ze is gelukkig al lang blij dat ze niet wild hoefde te plassen.

Het is 11 uur. Het einde van de avond is in zicht. Toch schuift er nog een andere vriendin bij ons aan. Er is het veel enthousiasme als we de avond bespreken, er wordt gelachen en geproost op de heerlijke avond. Op de achtergrond horen we “we want more, we want more!”, de muziek is ondertussen gestopt maar de menigte wil nog niet naar huis. Het geroep is eigenlijk overbodig, want volgende week woensdag zijn de muzenconcerten er weer.

Saskia `t Lam

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl

Muzenconcerten: een stormachtig succes!

Het is zomervakantie en je wilt wat. Ik wilde iets leuks gaan doen. Lekker met vrienden in het park liggen, naar muziek luisteren, mensen kijken, drinken: oftewel je wilt gezelligheid. Na een kleine zoektocht op Tilburg.com kwam ik erachter dat de Muzenconcerten er weer aan zaten te komen. En dat betekent niet dat je met z’n allen in een snikheet gebouw naar klassieke muziek zit te luisteren. Nee, dat betekent elke woensdagavond in de maanden juli en augustus een leuk optreden in de universiteitstuinen. En ook al was er noodweer voorspeld, wij gingen onder het motto: donder, bliksem en regen, niets houdt ons tegen.

De Muzenconcerten zijn een initiatief van Palm Parkies. Zij zorgen in de zomer voor gratis optredens van bekende en minder bekende artiesten in de parken van verschillende steden. Maar een park betekent geen dak en er was noodweer op komst. Er was zelfs al een weeralarm afgeroepen. Mijn gezellige, geplande avond zou letterlijk in het water vallen. Gelukkig bleken een kleine windstoot en een verdwaalde bliksemschicht de werkelijkheid te zijn en was er nog hoop. Nadat mijn huisgenoot de legendarische woorden:” Nou, ze hebben ons ook bang gemaakt met een dode mus!” uitgesproken had, besloten we om onze spullen te pakken en te gaan. Eenmaal aangekomen bleek het, ondanks het natte grasveld, nog druk te zijn ook. Iedereen zat gezellig op een bankje of een kleedje te genieten van een lekker drankje en hapje en op de achtergrond was de band Bl3nder hun repertoire aan het afspelen. De zanger Def P, bekend van de nummers “Originele Amsterdamse taal” en “Aangenaam”, besloot een aantal jaren geleden samen met een jazzband hun stijlen in de blender te gooien en zo was er een nieuwe mix ontstaan; Jazz en Rap. Ondanks de leuke liedjes van Bl3nder was de muziek niet het belangrijkste van de avond, want hoe raar het ook klinkt, niet iedereen is een fan van de, zoals hij het zelf noemt, "Leipe shit" van Def P en zijn band. Het belangrijkste van de avond was de sfeer die er hing. Een ontspannen picknick sfeer met vrienden.

Naast de relaxte sfeer was het ook een avond vol humor. Iedereen kent wel het gegeven dat je op het terras gaat zitten om mensen te kijken. Maar na gister ben ik er achter gekomen dat het terras niet de enige plaats is waar je dat kunt doen. Wat namelijk nog leuker is dan mensen voorbij zien lopen is: mensen zien dansen. Het geeft een hele nieuwe vrolijke dimensie aan mensen kijken. Het publiek dat afkomt op de Muzenconcerten is dan ook heel verschillend. Ouderen, jongeren en studenten je kijkt je ogen uit en iedereen is welkom.

Om 23.00 uur was het concert afgelopen, maar dit betekende niet dat de avond ook voorbij was. Veel mensen bleven nog hangen of gingen de avond ergens anders voortzetten. De Muzenconcerten zijn een goed initiatief en Ik ben een fan. Ik ga zeker nog eens terug naar een van deze concerten. En storm of niet: gezelligheid, vrienden en drank zorgen toch wel voor een zomerse vakantieavond!

Anne van Breda

Meer info over studeren, opleidingen, evenementen, uitgaan etc. in Tilburg? Check www.tilburgisthuis.nl